Saturday, November 25, 2017

How to Plan a Vegetable Garden: A Step-by-Step Guide

How to Plan a Vegetable Garden: A Step-by-Step Guide

, written by Jeremy Dore gb flag
A well planned vegetable garden
Every year we get inquiries from people who are a little bewildered by the complexity of planning their first vegetable garden and don’t know where to start. Some are looking for a 'quick fix' – some way to magically come up with the perfect plan for their garden. Others are prepared to spend time but find the plethora of possible combinations of plants and layouts confusing. With that in mind, here's our best advice in the form of principles to follow when producing a good plan for a new vegetable garden.

New Gardens

When planning a vegetable garden it’s all too easy to jump in with both feet and try to grow as much as possible in the first year. Many experienced gardeners will tell you that this is just setting yourself up for disappointment as the amount to learn, maintain and weed can quickly become overwhelming. Far better is to make a list of your favorite vegetables and narrow it down to the ones that taste best fresh or cost a lot to buy in the shops. Plan to create a few vegetable beds each year, expanding as you become confident and find the timesaving shortcuts that work for you. Defining good paths (using materials such as woodchip and weed suppressant fabric) will pay back many times over in the time saved maintaining them.
If the area you are going to use for your vegetable garden is new then the next decision is what style of garden and planting system you would like to use: raised beds, traditional rows, square foot gardening etc. In general it’s a good idea to define garden beds 4 feet (1.2m) wide and as long as you want them to be with a 2 foot (60cm) path between them. This is about as wide as you can go before it becomes uncomfortable to lean into the middle of the bed (you’ll appreciate this when weeding) without treading on the soil (best avoided as it compacts the soil structure). If you have children around then it’s useful to clearly mark the edges and building raised beds is a good way to do this (also good if you have heavy or waterlogged soil as they drain well.)
Poached egg plant attracts beneficial insects

Companion Planting

Many different crop layouts can work for a particular garden space and there will be far more variation in the harvest due to factors beyond our control such as weather and pests than in whether leeks should be placed next to carrots. Although some gardeners swear by complex companion planting systems the main principles that have been proved to work are summarized as:
  1. Mix up plants to confuse pests: Large areas of a single crop (or a single crop family) attract pests whereas mixed planting can confuse them. See our article on Common Sense Companion Plantingfor details. The one exception to this is where plants require special protection, for example, cabbages, broccoli and cauliflowers may be grown together if they are all going to be protected from caterpillars in a tunnel of netting or horticultural fleece.
  2. Grow insectary plants: There are a number of well-known flowers that attract beneficial insects (ladybugs, hoverflies etc) that will naturally control pests. See my article on Flowers for Vegetable Gardens for help in choosing these.
  3. Consider Shade and Support: Tall plants can shade others or can be used to offer support to others e.g. climbing beans can grow up sweet corn.

Step-By-Step Planning

With these general principles in mind here are my recommendations for placing plants in a new vegetable garden:
  1. Tender Plants: Plants such as tomatoes, peppers, eggplant, basil etc are the most fussy. Unless your climate is extremely warm you’ll want to reserve the best sunny spots in your garden for these high-value crops so add them to your plan first. South facing walls can be particularly good for providing the heat that these plants like in order to produce an abundant harvest.
  2. Roaming Plants: Next place plants that like to send out vines that roam around the garden – melon, squash etc. These need to be situated at the edge of your vegetable beds so the broad leaves attached to the vines don’t cover your other plants. Placing them at the edge lets them spread out across paths or grass.
  3. Vertically Climbing Plants: Anything that grows up supports – peas, beans and some squash such as cucumbers, will need to be located where they won’t shade other vegetables. The one exception is areas with very hot summers where some cool-season crops such as lettuce and spinach can benefit from shade in the heat of the day.
  4. Irrigation: Some plants perform badly in dry conditions – celery, onions, strawberries etc (see our Plant Guides for full details). Areas of your garden that are slightly lower will retain more moisture or you may need to plan to provide irrigation to get consistent growth.
  5. Pollination: Certain plants need to be near others in order to pollinate well and ‘set fruit’ (ie produce the edible portion). The main one you need to consider is sweet corn which should be grown in blocks to ensure that it produces full cobs – see our article on sweetcorn for details.
  6. Accessibility: What plants do you want to be able to regularly harvest? Herbs, salad, tomatoes etc..? These should all be placed as near to your kitchen as possible. Not only will you then be more likely to use them but it will help you to keep on top of the weeds and remove slugs regularly.
  7. Succession Planting: If you are short of space or want a crop throughout the season, consider using succession planting and intercropping – see my article on getting more crops from an area and our video on using the Garden Planner to organize Succession Planting.
  8. Don't Overcrowd: Finally, tempting though it is, be very careful not to overcrowd plants as you add in the remaining ones to your plan. This is the number 1 mistake made by new gardeners and it’s easy to see why – plants look so small as seedlings and we all hate pulling up the result of our hard work to thin them out! Our Garden Planner can help with this and show just how much you can get into your space.
A well planned garden maximizes your harvest

An Art or a Science?

Gardening is both an art and a science and it’s that tension that is at the root of the confusion for many new gardeners. There are scientific principles that need to be followed – overcrowding plants or growing in poor-quality soil will set you up for failure. In subsequent years the principles of crop rotation will add more constraints. However, that still allows for a lot of different possibilities and the art is in placing plants in a way that makes best use of your space without breaking any of the rules.
It’s worth remembering that these aren’t a hard and fast set of rules. The art is in using these guiding principles to design something that’s uniquely your garden and, with experience, that becomes a very satisfying and enjoyable process.

သစ္ခြစိုက္နည္း

သစ္ခြစိုက္နည္း

       သစ္ခြကို အိုးစနစ္၊ျခင္းစနစ္၊ တုိင္ေထာင္စနစ္၊ ခ်ိတ္ဆြဲစနစ္၊အပင္ႀကီးတြင္ တြယ္ကပ္စနစ္၊ စင္တန္းစနစ္ စသည့္ စနစ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ေဆာင္ရြက္ႏုိင္သည္။ ဤစနစ္အမ်ဳိးမ်ဳိးမ်ားအနက္ လက္ရွိေအာင္ျမင္ႏုိင္ၿပီး စီးပြားေရးတြက္ေျခကိုက္ႏုိင္ေသာစနစ္ မွာ စင္တန္းစနစ္ျဖစ္သည္။
သို႔အတြက္ သစ္ခြစိုက္ရန္ သစ္ခြ႐ုံ၊သစ္ခြစင္ ဦးစြာေဆာက္လုပ္ရမည္။ သစ္ခြသည္ မူလေတာဂႏိုင္ စိမ့္စမ္းၿမိဳင္ထဲကပတ္၀န္းက်င္ သဘာ၀အေျခအေနအတုိင္းထူေထာင္ဖန္တီးေပးႏုိင္မွသာ ဖြံ႔ၿဖိဳးႀကီးထြားႏုိင္သည္။

        သို႔မဟုတ္လွ်င္ ျဖစ္ထြန္းမႈေႏွးေကြးၿပီး ၾကန္႔ၾကာႏုိင္သည္။ သစ္ခြစင္တန္းမ်ား ပတ္၀န္းက်င္တြင္ သူ႔သဘာ၀စိုထုိင္းဆႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ရရွိေအာင္အေပၚမွ Hori Net ျဖင့္ မိုးေပးရသည္။သစ္ခြ႐ုံသည္ အလင္းေရာင္လုံေလာက္စြာရရွိရသည္။ ေလ၀င္ေလထြက္ ေကာင္းမြန္ရမည္။ သို႔အတြက္ အမိုးကို မျမင့္လြန္းမနိမ့္လြန္း မိုးေပးရသည္။ သစ္ခြစင္တန္းမ်ား ပတ္၀န္းက်င္တြင္ စိုထိုင္းဆ ၂၀ မွ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိေအာင္ ျပဳျပင္ဖန္တီးေပးရန္လုိအပ္သည္။


           သစ္ခြစင္တန္း တည္ေဆာက္ရာတြင္ထိပ္အက်ယ္ ေလးေပ၊ အရွည္ ေပ ၁၀၀၊အျမင့္ သုံးေပ၊ ေျခာက္ေပ ႏွစ္ထပ္စင္ေဆာက္ရသည္။ စင္ေပၚတြင္ သစ္သားတန္း တစ္တန္းႏွင့္တစ္တန္း ၁၀ လက္မျခား ကန္႔လန္႔႐ိုက္ရသည္။ စင္တစ္စင္ႏွင့္တစ္စင္ၾကား လူသြားလမ္း သုံးေပခြဲခ်န္ထားေပးရသည္။ အပင္ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္း ႏုိင္ရန္ ျဖစ္သည္။ စင္ေအာက္တြင္ စုိထုိင္းဆေကာင္းၿပီး စိမ့္ေအးေနေစရန္ အနက္ေလးလက္မတူးၿပီး ၎ထဲသို႔ အုန္းဆံမႈန္႔၊ စက္ဖြဲျပာ၊  သဲစသည္မ်ား ျဖန္႔ခင္းေပးထားရမည္။ စင္တြင္အသုံးျပဳေသာ သစ္သားမ်ားတြင္ မိႈေရာဂါမ်ား ကပ္ပါလာႏိုင္သျဖင့္ စင္ေဆာက္ၿပီးပါက မိႈသတ္ေဆးဖ်န္းေပးရန္ လိုအပ္သည္။

           သစ္ခြမ်ဳိးပြားရန္ႏွင့္စိုက္ပ်ဳိးရန္အတြက္ အသုံးျပဳမည့္ အုန္းဆံခြံမ်ားကို မိႈသတ္ေဆးႏွင့္ ဘီ ၁(B1)အားေဆး ေဖ်ာ္စပ္ထားေသာ ေဆးရည္တြင္ တစ္ပတ္ခန္႔စိမ္ ေပးရသည္။ ဤသို႔စိမ္လုိက္ပါက ေရာဂါလည္းကင္းမည္။ အုန္းဆံခြံမ်ားလည္း ပြလာမည္။ အုန္းဆံခြံမ်ားကို အျမစ္တြယ္ကပ္အားေကာင္းေစရန္ အျမစ္ကုပ္ျမန္ေစရန္ ပြေနေအာင္ ထုၿပီးမွ အသုံးျပဳရန္ လိုအပ္သည္။
        သစ္ခြစင္ႏွင့္ သစ္ခြ႐ုံေဆာက္ၿပီးပါက သစ္ခြပင္မ်ား မစုိက္ပ်ဳိးမီ သစ္ခြစင္မ်ားႏွင့္ ေအာက္ၾကမ္းခင္းေတြပါ အားလုံးစိုရႊဲၿပီး ေရ၀ေနေစရန္ ဖ်န္းၿပီးမွ စိုက္ပ်ဳိးရန္လုိအပ္သည္။ စိုက္ပ်ဳိးသည့္အခါ သစ္ခြပ်ဳိးပင္အျမစ္ဇုန္ကို စင္ေဘးရွိ တန္းႏွင့္ျမဲေနေအာင္ ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီး တြယ္ကပ္စိုက္ပ်ဳိးမိရန္ သတိျပဳရသည္။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ အျမစ္မစြဲဘဲ အပင္ေသသြားႏုိင္သည္။ စင္တန္းေပၚတြင္ တစ္ပင္ႏွင့္တစ္ပင္ရွစ္လက္မျခား စိုက္ပ်ဳိးေပးရသည္။ အပင္အကြာအေ၀း အမ်ဳိးအစားအလုိက္ ကြာျခားမႈရွိႏုိင္သည္။သစ္ခြတစ္ပင္သည္ ၁၀ ပင္မွ ၁၂ ပင္အထိ ပြားႏိုင္ၿပီး တစ္ႏွစ္ သုံးေလးႀကိမ္ ရိတ္သိမ္းျဖတ္ယူႏုိင္သည္။သစ္ခြ စိုက္ၿပီးလွ်င္ အပင္မ်ားႀကီးထြားဖြံ႕ၿဖိဳးရန္ ေရေပးသည့္ စနစ္ႏွင့္ေၿမၾသဇာေကၽြးသည့္ စနစ္သည္ အေရးႀကီးသည္။
        ေရသည္ PH ၆မွ ၇ ဒသမ ၅ ရွိလွ်င္  ပိုေကာင္းသည္။ ဆားဓာတ္၊ သံဓာတ္၊ ထုံးဓာတ္မ်ားေသာေရကိုမသုံးသင့္ေပ။ နံနက္တစ္ႀကိမ္၊ ညေနတစ္ႀကိမ္ ေရေပးရန္လိုအပ္သည္။ မုိးရာသီတြင္ေရေပးခ်ိန္ေလ်ာ့ႏုိင္သည္။ ေရပိုက္ႏွင့္တိုက္႐ိုက္ ေရေပးလွ်င္ အျမစ္ဇုန္ကို ေရအားႏွင့္ မေလာင္းမိေစရန္ သတိျပဳသင့္သည္။ အေပၚမွ ေရပန္းေခါင္းျဖင့္ ေရမႈန္မႊားအသြင္ ဖ်န္ေပးႏုိင္လွ်င္ ပို၍ေကာင္းသည္။အပင္ႀကီးထြားမႈ ေကာင္းေစရန္ အစာအာဟာရႏွင့္ ေရေပးမွန္လွ်င္ မွန္သေလာက္အပင္ႀကီးထြားသည္။

Ref: ေအာင္ဆန္း(စိုက္ပ် ိဳးေရး)
27 May 2014 at 00:22

       သစ္ခြကို အိုးစနစ္၊ျခင္းစနစ္၊ တုိင္ေထာင္စနစ္၊ ခ်ိတ္ဆြဲစနစ္၊အပင္ႀကီးတြင္ တြယ္ကပ္စနစ္၊ စင္တန္းစနစ္ စသည့္ စနစ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ေဆာင္ရြက္ႏုိင္သည္။ ဤစနစ္အမ်ဳိးမ်ဳိးမ်ားအနက္ လက္ရွိေအာင္ျမင္ႏုိင္ၿပီး စီးပြားေရးတြက္ေျခကိုက္ႏုိင္ေသာစနစ္ မွာ စင္တန္းစနစ္ျဖစ္သည္။
သို႔အတြက္ သစ္ခြစိုက္ရန္ သစ္ခြ႐ုံ၊သစ္ခြစင္ ဦးစြာေဆာက္လုပ္ရမည္။ သစ္ခြသည္ မူလေတာဂႏိုင္ စိမ့္စမ္းၿမိဳင္ထဲကပတ္၀န္းက်င္ သဘာ၀အေျခအေနအတုိင္းထူေထာင္ဖန္တီးေပးႏုိင္မွသာ ဖြံ႔ၿဖိဳးႀကီးထြားႏုိင္သည္။

        သို႔မဟုတ္လွ်င္ ျဖစ္ထြန္းမႈေႏွးေကြးၿပီး ၾကန္႔ၾကာႏုိင္သည္။ သစ္ခြစင္တန္းမ်ား ပတ္၀န္းက်င္တြင္ သူ႔သဘာ၀စိုထုိင္းဆႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ရရွိေအာင္အေပၚမွ Hori Net ျဖင့္ မိုးေပးရသည္။သစ္ခြ႐ုံသည္ အလင္းေရာင္လုံေလာက္စြာရရွိရသည္။ ေလ၀င္ေလထြက္ ေကာင္းမြန္ရမည္။ သို႔အတြက္ အမိုးကို မျမင့္လြန္းမနိမ့္လြန္း မိုးေပးရသည္။ သစ္ခြစင္တန္းမ်ား ပတ္၀န္းက်င္တြင္ စိုထိုင္းဆ ၂၀ မွ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိေအာင္ ျပဳျပင္ဖန္တီးေပးရန္လုိအပ္သည္။


           သစ္ခြစင္တန္း တည္ေဆာက္ရာတြင္ထိပ္အက်ယ္ ေလးေပ၊ အရွည္ ေပ ၁၀၀၊အျမင့္ သုံးေပ၊ ေျခာက္ေပ ႏွစ္ထပ္စင္ေဆာက္ရသည္။ စင္ေပၚတြင္ သစ္သားတန္း တစ္တန္းႏွင့္တစ္တန္း ၁၀ လက္မျခား ကန္႔လန္႔႐ိုက္ရသည္။ စင္တစ္စင္ႏွင့္တစ္စင္ၾကား လူသြားလမ္း သုံးေပခြဲခ်န္ထားေပးရသည္။ အပင္ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္း ႏုိင္ရန္ ျဖစ္သည္။ စင္ေအာက္တြင္ စုိထုိင္းဆေကာင္းၿပီး စိမ့္ေအးေနေစရန္ အနက္ေလးလက္မတူးၿပီး ၎ထဲသို႔ အုန္းဆံမႈန္႔၊ စက္ဖြဲျပာ၊  သဲစသည္မ်ား ျဖန္႔ခင္းေပးထားရမည္။ စင္တြင္အသုံးျပဳေသာ သစ္သားမ်ားတြင္ မိႈေရာဂါမ်ား ကပ္ပါလာႏိုင္သျဖင့္ စင္ေဆာက္ၿပီးပါက မိႈသတ္ေဆးဖ်န္းေပးရန္ လိုအပ္သည္။

           သစ္ခြမ်ဳိးပြားရန္ႏွင့္စိုက္ပ်ဳိးရန္အတြက္ အသုံးျပဳမည့္ အုန္းဆံခြံမ်ားကို မိႈသတ္ေဆးႏွင့္ ဘီ ၁(B1)အားေဆး ေဖ်ာ္စပ္ထားေသာ ေဆးရည္တြင္ တစ္ပတ္ခန္႔စိမ္ ေပးရသည္။ ဤသို႔စိမ္လုိက္ပါက ေရာဂါလည္းကင္းမည္။ အုန္းဆံခြံမ်ားလည္း ပြလာမည္။ အုန္းဆံခြံမ်ားကို အျမစ္တြယ္ကပ္အားေကာင္းေစရန္ အျမစ္ကုပ္ျမန္ေစရန္ ပြေနေအာင္ ထုၿပီးမွ အသုံးျပဳရန္ လိုအပ္သည္။
        သစ္ခြစင္ႏွင့္ သစ္ခြ႐ုံေဆာက္ၿပီးပါက သစ္ခြပင္မ်ား မစုိက္ပ်ဳိးမီ သစ္ခြစင္မ်ားႏွင့္ ေအာက္ၾကမ္းခင္းေတြပါ အားလုံးစိုရႊဲၿပီး ေရ၀ေနေစရန္ ဖ်န္းၿပီးမွ စိုက္ပ်ဳိးရန္လုိအပ္သည္။ စိုက္ပ်ဳိးသည့္အခါ သစ္ခြပ်ဳိးပင္အျမစ္ဇုန္ကို စင္ေဘးရွိ တန္းႏွင့္ျမဲေနေအာင္ ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီး တြယ္ကပ္စိုက္ပ်ဳိးမိရန္ သတိျပဳရသည္။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ အျမစ္မစြဲဘဲ အပင္ေသသြားႏုိင္သည္။ စင္တန္းေပၚတြင္ တစ္ပင္ႏွင့္တစ္ပင္ရွစ္လက္မျခား စိုက္ပ်ဳိးေပးရသည္။ အပင္အကြာအေ၀း အမ်ဳိးအစားအလုိက္ ကြာျခားမႈရွိႏုိင္သည္။သစ္ခြတစ္ပင္သည္ ၁၀ ပင္မွ ၁၂ ပင္အထိ ပြားႏိုင္ၿပီး တစ္ႏွစ္ သုံးေလးႀကိမ္ ရိတ္သိမ္းျဖတ္ယူႏုိင္သည္။သစ္ခြ စိုက္ၿပီးလွ်င္ အပင္မ်ားႀကီးထြားဖြံ႕ၿဖိဳးရန္ ေရေပးသည့္ စနစ္ႏွင့္ေၿမၾသဇာေကၽြးသည့္ စနစ္သည္ အေရးႀကီးသည္။
        ေရသည္ PH ၆မွ ၇ ဒသမ ၅ ရွိလွ်င္  ပိုေကာင္းသည္။ ဆားဓာတ္၊ သံဓာတ္၊ ထုံးဓာတ္မ်ားေသာေရကိုမသုံးသင့္ေပ။ နံနက္တစ္ႀကိမ္၊ ညေနတစ္ႀကိမ္ ေရေပးရန္လိုအပ္သည္။ မုိးရာသီတြင္ေရေပးခ်ိန္ေလ်ာ့ႏုိင္သည္။ ေရပိုက္ႏွင့္တိုက္႐ိုက္ ေရေပးလွ်င္ အျမစ္ဇုန္ကို ေရအားႏွင့္ မေလာင္းမိေစရန္ သတိျပဳသင့္သည္။ အေပၚမွ ေရပန္းေခါင္းျဖင့္ ေရမႈန္မႊားအသြင္ ဖ်န္ေပးႏုိင္လွ်င္ ပို၍ေကာင္းသည္။အပင္ႀကီးထြားမႈ ေကာင္းေစရန္ အစာအာဟာရႏွင့္ ေရေပးမွန္လွ်င္ မွန္သေလာက္အပင္ႀကီးထြားသည္။

Ref: ေအာင္ဆန္း(စိုက္ပ် ိဳးေရး)
27 May 2014 at 00:22

Thursday, November 23, 2017

မာလကာပင္ စိုက္ပ်ိဳးနည္း

မာလကာပင္ စိုက္ပ်ိဳးနည္း
==================

၁။ ေဒသ၊ ရာသီဥတု၊ ေျမအမ်ိဳးအစား- မ်ိဳးမာလကာပင္သည္ အေမရိကတိုက္ႏွင့္ အပူပိုင္းေဒသ တိုင္းျပည္မ်ား   ျဖစ္ေသာ မကၠဆီကိုႏွင္ ့  ပီရူးတိုင္းျပည္မ်ား စသည့္ မူရင္းေဒသမ်ားမွ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႕  ျပန္႕ႏွံ စိုက္ပ်ိဳးလာၾက ပါသည္။ အလြန္ စိုက္ပ်ိဳးရ  လြယ္ကူေသာ သီးပင္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။ ေျမအမ်ိဳးအစားမေရြး ျဖစ္ထြန္း ႏိုင္ေသာ္လည္း ေရဝပ္ျခင္းကိုမူ  မႏွစ္သက္ပါ။ အပူပိုင္းသီးႏွံျဖစ္ေသာ္လည္း အပူသမပိုင္းမ်ားတြင္လည္း ျဖစ္ထြန္းသည္။ မာလကာ အပင္ၾကီး သည္ အပူဒဏ္ ႏွင့္ေရငန္ဒဏ္ကိုလည္း ခံႏိုင္ရည္ရွိေသာ အပင္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။ သို္႕ေသာ္ ေဆာင္းရာသီ    သီးသန္႕ ရွိေသာေဒသမ်ားတြင္ အသီးအရသာပို၍ ခ်ိဳသည္ဟု အဆိုရွိသည္။

မာလကာပင္၏ မ်ိဳးရင္းသည္ MYRTACEAE၊ ရုကၡေဗဒအမည္- Psidium guajava၊ အဂၤလိပ္အမည္မွာ GUAVA ျဖစ္သည္။

မာလကာတြင္ အၾကမ္းအားျဖင့္ အူနီမ်ိဳး ႏွင့္  အူျဖဴမ်ိဳးဟူ၍ ရွိသည္။ အူနီမ်ိဳးသည္ အသီး အတြင္းသားသည္  ပန္းေရာင္မွ အနီေရာင္ရွိ၍ စားသံုးရတာေပ်ာ့ေပ်ာင္းသည္။ အသီး ပံုသ႑န္ ဘူးသၤီးပံု ျဖစ္သည္။ အူျဖဴမ်ိဳးသည္ အသီး အတြင္းသားသည္ အျဖဴေရာင္ရွိျပီး အသီးမာက်စ္သည္။ အသီး ပံုသ႑န္   အလံုးပံု ရိွသည္။


၂။ စိုက္ပ်ိဳးနည္း

မာလကာပင္ကို ေဖေဖၚဝါရီ-မတ္လ သို႕မဟုတ္  ဩဂုတ္-စက္တင္ဘာလ မ်ားတြင္ စိုက္ပ်ိဳးၾကသည္။ မာလကာပင္ကို အေစ့မွေသာ္လည္းေကာင္း ၊   ကိုင္းဆက္၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊   ေျမထုပ္စည္း၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကိုင္းျဖတ္ ပ်ိဳးအိုးတြင္ အျမစ္ေဖာက္၍ လည္းေကာင္း  ပ်ိဳးပင္ ျပဳလုပ္၍ စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ပါသည္။

အေစ့ပ်ိဳးပင္ (သို႕) ေျမထုတ္စည္း ပ်ိဳးပင္ကို တစ္ႏွစ္သား အရြယ္ေရာက္လွ်င္ ေျမခ် စိုက္ပ်ိဳးႏို္င္ပါသည္။ တစ္ပင္ႏွင့္ တစ္ပင္ ပံုမွန္ ၂၀_၂၀ ေပ(၆_၆ မီတာ) အကြာအေဝးထားျပီး စိုက္ၾကေသာ္လည္း အပင္အေရအတြက္ ပါဝင္မႈ ပိုမိုမ်ားရန္ ၁၀_၁၀ ေပ (၃ _၃ မီတာ) အကြာ  က်င္းတူး စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္သည္။ က်င္းအနက္သည္ စိုက္ပ်ိဳးမည့္ ပ်ိဳးပင္၏ အနက္အတိုင္းတူးရမည္။

ပ်ိဳးပင္အနက္သည္ ပ်ိဳးအိတ္ အတြင္းရွိစဥ္ ပ်ိဳးပင္၏ ခါးအနက္အတိုင္း   စိုက္ရမည္ ျဖစ္ျပီး က်င္းအလယ္ တည့္တည့္တြင္ မတ္မတ္ခ် စိုက္ရမည္။ စိုက္ျပီး အပင္ေျခကို  ေသခ်ာစြာ ဖိေပးျပီး အညႊန့္အသစ္မ်ား လိုက္လာသည္ အထိ မိုးမရြာလွ်င္ ေရေလာင္းေပးရပါမည္။ စိုက္ပ်ိဳးျပီးစ အပင္ငယ္ခ်ိန္တြင္ မာလကာပင္ တန္းၾကားထဲ ၾကားသီးႏွံအျဖစ္ မတ္ပဲ၊ ပဲလြမ္းစသည့္ ပဲမ်ားႏွင့္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ သီးနွံမ်ား ျဖစ္သည့္ ရံုးပတီ၊ ခရမ္းခ်ဥ္၊ ငရုတ္၊ စသည့္ျဖင့္ စိုက္ပ်ိဳး၍ ဝင္ေငြတိုးႏိုင္ပါသည္။

၃။အပင္ျပဳစုနည္း

မာလကာပင္ စိုက္ခင္းတြင္ ေျမဆြေပးျခင္း၊ ေပါင္းသင္ေပးျခင္း၊ ေရေလာင္းေပးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရပါမည္။ အပင္ အျမင့္ ၄ေပခန္႕အထိ မားမားမတ္မတ္ တက္ရန္အတြက္ အပင္ေျခရင္းမွ ကိုင္းတက္မ်ား နွင့္ ေဘးတက္မ်ားကို ျဖတ္ေတာက္ေပးရပါမည္။ အပင္ ေလဝင္ေလထြက္ ေကာင္းရန္  အပင္ အတြင္းသို႕ ထိုးဝင္ေနေသာ ကိုင္းမ်ားကို ျဖတ္ေတာက္ ေပးရပါမည္။ သို႕မွသာ မာလကာပင္  အသီးကိုင္းမ်ား ပို၍ မ်ားျပားကာ အသီးေဝဆာျပီး ပိုမို အသီးသီးႏိုင္ပါသည္။ အသီး အရည္အေသြး ျမင့္ရန္ ႏွင့္ အသီး အတြင္း သီးထိုးယင္ က်ေရာက္မႈ မရွိေစရန္ အသီးအား အိတ္စြပ္ေပးျခင္းလည္း ျပဳလုပ္သင့္ ပါသည္။

၄။ ပိုးမႊားေရာဂါ

ဖ်က္ပိုးမ်ားအေနျဖင့္ ပိုးေစးႏွဲ၊ သီးထိုးယင္၊ ပ်တို႕က်ေရာက္တတ္ပါသည္။ ပင္လံုးျပန္႕အာနိသင္ရွိေသာ ပိုးသတ္ ေဆးမ်ားကို ပက္ဖ်န္း သံုးစြဲရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေရာဂါမ်ားအေနျဖင့္ မာလကာပင္ငယ္ မ်ားတြင္ မာလကာပင္ ညိုးေသေရာဂါ က်ေရာက္၍ မာလကာပင္ငယ္မ်ား ညွိဳးႏြမ္း ေသဆံုး တတ္ပါသည္။ ငွက္မ်က္စိ ကြက္ေျပာက္ေရာဂါ၊ ၾကပ္ခိုးစြဲ ေရာဂါမ်ား က်ေရာက္တတ္ပါသည္။ ေဘာ္ဒို မိႈသတ္ဆးကို အပတ္စဥ္သံုးစြဲ ပက္ဖ်န္းျခင္း သို႕မဟုတ္ ေကာ့ပါးပါေသာ မိႈသတ္ေဆကို သံုးစြဲႏွိမ္နင္း ႏိုင္ပါသည္။

၅။ေျမဩဇာေကြ်းနည္း

မာလကာတစ္ပင္လွ်င္ မတ္လတြင္ တစ္ၾကိမ္၊ ေအာက္တိုဘာလတြင္ တစ္ၾကိမ္  စသျဖင့္ (၂)ၾကိမ္ခြဲ၍ ေျမဩ ဇာေကြ်းသင့္ပါသည္။ ေျမဩဇာပမာဏ  (NPK Compound) ဓာတ္ေျမဩဇာ တစ္ႏွစ္လွ်င္ (၁.၅-၆ ပိႆာ)ကို  ေကြ်းသင့္ ပါသည္။ ထိုသို႕ ဓါတ္ေျမဩဇာ ေကြ်းတိုင္း ႏြားေခ်း ေျမေဆြး သဘာဝ  ေျမဩဇာကို တစ္ပင္လ်ွင္ (၂-၅)ေတာင္း ေကြ်းသင့္ပါသည္။

၆။ ခူးဆြတ္ျခင္းႏွင့္ အထြက္ႏႈန္း

မာလကာပင္သည္ အေစ့မွ စိုက္လွ်င္ ၄-၅ ႏွစ္ၾကာမွ အသီးသီးသည္။ ေျမထုပ္စည္း မ်ိဳးပြားပင္မွ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း အသီးသီးသည္။ ေျမဩဇာ အျပည့္အဝ ေကြ်း၍ ေရသြင္းေရေလာင္းေပးေသာ  အပင္မ်ားက     တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး အသီးသီးႏိုင္သည္။ မာလကာပင္ တစ္ပင္လွ်င္ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး အသီး အမ်ားဆံုး ၁၀ဝ၀ခန္႕ အထိ အသီးသီးႏိုင္သည္။ ပ်မ္းမွ် တစ္ပင္လွ်င္ အသီး ၂၀ဝ မွ ၃၀ဝ ထိ သီးသည္။ မာလကာပင္သည္ အသက္ ၁၀ ႏွစ္မွ ၁၅ ႏွစ္အတြင္းသာ အသီးအထြက္ေကာင္းသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ထိုပင္သက္တမ္းသို့ ေရာက္လွ်င္ ပင္ပ်ိဳမ်ား လဲလွယ္ စိုက္သင့္ပါသည္။ ယခုအခါ မာလကာပင္ကို အပင္ အေရအတြက္ တိုးျမွင့္ျခင္း၊ ကိုင္းျပဳျပင္ျခင္း တို႕ျဖင့္ အထြက္ႏႈန္းတိုးေအာင္ စီးပြားျဖစ္ စိုက္ပ်ိဳးလာၾကပါသည္။

Tuesday, November 21, 2017

ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားနည္း

ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားနည္း

ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားနည္း (သီအုိရီသေဘာတရားႏွင့္ လက္ေတြ႕ေဆာင္ရြက္နည္း)




           မ်ဳိးေစ့မွ မ်ဳိးပြားစုိက္ပ်ဳိးျခင္းႏွင့္ ကုိင္းျဖတ္မ်ဳိးပြားျခင္းတုိ႔ၿပီးလွ်င္ ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားနည္း (Air-layering) သည္ အသုံးမ်ားေသာ အပင္မ်ဳိးပြားနည္း (Vegetative propagation) တစ္ခုဟု ဆုိႏုိင္သည္။ ကုိင္းျဖတ္မ်ဳိးပြားရန္ ခက္ခဲေသာ အပင္မ်ားအတြက္ အသုံးဝင္ေသာ အပင္မ်ဳိးပြားနည္းလည္းျဖစ္သည္။ အပင္မ်ဳိးပြားျခင္းဆုိင္ရာ ဘာသာရပ္ အေခၚအေဝၚအရ “Layering” ဆိုသည္မွာ အပင္တစ္၏ ကုိင္းအခက္အလက္တစ္ခုသည္ မိခင္အပင္ႏွင့္ အတူရွိေနစဥ္ ၎ကုိင္းအခက္အလက္ေပၚ၌ အျမစ္ထြက္ျဖစ္ေပၚလာျခင္းကုိ ဆုိလုိသည္။
ဥပမာ၊ ယင္းကဲ့သုိ႔ အျဖစ္အပ်က္မ်ဳိးကုိ စေတာ္ဘယ္ရီပင္ႏွင့္ ပင့္ကူဂမုန္းပင္တုိ႔တြင္ အလြယ္တကူေတြ႕ႏုိင္ပါသည္(ပုံ-၁)။ ၎အကုိင္းအခက္မွ သဘာဝအေလ်ာက္ အျမစ္ (adventitious root) ထြက္ ေနေသာ စေတာ္ဘယ္ရီပင္ငယ္ေလးမ်ားႏွင့္ ပင့္ကူဂမုန္းပင္ငယ္ေလးမ်ားကုိ အလြယ္တကူ ျဖတ္ယူၿပီး အပင္သစ္တစ္ပင္အျဖစ္ စုိက္ပ်ဳိးႏုိင္ေသာေၾကာင့္ “Natural Layering” ဟု ေခၚႏုိင္သည္။

       က်ေနာ္တုိ႔ အမ်ားစုေခၚေဝၚေနၾကသည့္ ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားနည္း (Air-layering) မွာ “Layering” မ်ဳိးပြားနည္းမ်ားထဲမွ တစ္ခုသာျဖစ္ပါသည္။ စာေပမွတ္တမ္းမ်ားအရ ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားနည္းကုိ တရုတ္လူမ်ဳိးမ်ား စတင္အသုံးျပဳခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္ “Chinese Layering” ဟုလည္း ေခၚသည္။ အျခားအမည္မ်ားမွာ Marcotting၊ Marcottage၊ Pot layerage၊ Circumposition ႏွင့္ Gootee တုိ႔ျဖစ္သည္။

အျမစ္ထြက္ျခင္းဆုိင္ရာ သီအုိရီသေဘာတရား

        အပင္မ်ဳိးပြားယူမည့္ ပင္စည္ကုိင္း (ရြက္စုံထြက္ေသာ Dicot အပင္မ်ား) တြင္ အစာေၾကာစည္း (Phloem) ႏွင့္ ေရေၾကာစည္း (Xylem) ဟူ၍ အဓိက အစိတ္အပုိင္း ၂ ခုေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။ ၎အလႊာ၂ ခုၾကားတြင္ အပင္ဆဲလ္အသစ္မ်ားကြဲပြားရာ ေနရာျဖစ္ေသာအသားတိုးလႊာ (Cambium) ရွိသည္ (ပုံ-၂)။ အပင္ေဟာ္မုန္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္သည့္ ေအာက္ဇင္ (Auxin) သည္ အပင္မ်ား၏ ကုိင္းခက္အညြန္႔ထိပ္ဖ်ားပုိင္းတြင္ သဘာဝအေလွ်ာက္ျဖစ္ေပၚေနပါသည္။ ၎ေဟာ္မုန္းသည္ အပင္၏ အစာေၾကာစည္း (Phloem) မွတစ္ဆင့္ ေအာက္ဖက္သုိ႔ ေရြ႕လ်ား(Downward translocation) သြားသည္။ ယင္းေဟာ္မုန္း၏ စြမ္းေဆာင္ရည္တစ္မ်ဳိးမွာ အျမစ္ထြက္မႈကုိ အားေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးျခင္း၏ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ကုိင္းအခက္အလက္ကုိ ဒဏ္ရာေပးလုိက္ျခင္း/အေခါက္ခြာလုိက္ျခင္းျဖင့္ ေအာက္ဇင္ေဟာ္မုန္းပုိ႔ေဆာင္ရာ လမ္းေၾကာင္းကုိ ျဖတ္ေတာက္ေပးလုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
        အညြန္႕အခက္ထိပ္ဖ်ားပုိင္းမွ ေရြ႕လ်ားလာေသာ ေအာက္ဇင္သည္ အေခါက္ခြာထားေသာ ေနရာ၏ အထက္ပုိင္းတြင္ စုလာၿပီး အျမစ္ထြက္မႈကုိ အားေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အျမစ္ထြက္မႈ ျမန္ေစရန္ အေခါက္ခြာထားေသာေနရာကုိ အျမစ္အားေဆး (Rooting Hormone: Synthetic Auxin) ကုိ သုတ္လိမ္းေပးရန္ တခ်ဳိ႕က အၾကံျပဳၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ အေခါက္ခြာထားေသာေနရာ၏ အထက္ပုိင္းတြင္ ရက္အနည္းငယ္ၾကာလွ်င္ အနာေဖး (Callusing) တက္လာသည္ကုိ ေတြ႕ရမည္။ “Callusing” ျဖစ္ျခင္းသည္ အျမစ္ထြက္ရန္အတြက္ လုိအပ္ေသာၾကိဳတင္အေျခအေန ျဖစ္ပါသည္။ ရြက္ထီးထြက္ေသာ “Monocot” အပင္မ်ား (ဥပမာ၊ ဝါး) တြင္ “Cambium” သည္ သီးသန္႕အလႊာအေနျဖင့္ တည္ရွိမေနေသာေၾကာင့္ ၎တုိ႔ကုိ ေျမထုပ္စည္းနည္းျဖင့္ မ်ဳိးပြားလုိလွ်င္ အဆစ္ေနရာကုိ ေျမထုပ္စည္းျခင္းႏွင့္ တခ်ဳိ႕အပင္မ်ားတြင္ မ်ဳိးပြားလုိေသာကုိင္းကုိ အထက္သုိ႔ ကုိင္း၏ သုံးပုံတစ္ပုံ/တဝက္ခန္႔ လွီးျဖတ္ေပးရမည္။

ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားနည္းစနစ္အသုံးျပဳရျခင္း၏ အားသာခ်က္မ်ား

·        ကုန္က်စရိတ္ သက္သာျခင္း၊ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ရ လြယ္ကူျခင္းႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈရာခုိင္ႏႈန္း မ်ားေသာေၾကာင့္ အသုံးျပဳသူ မ်ားျပားသည္။ ·         အခ်ိန္တုိအတြင္း အပင္မ်ားစြာကုိ မ်ဳိးပြားရယူႏုိင္၏။
·                      အပင္မ်ား ကုိင္းႏွိမ္ကုိင္းခ်ဳိင္ျခင္း မလုပ္မီကုိင္းအခက္အလက္မ်ားကုိ ေျမထုပ္စည္းနည္းျဖင့္ မ်ဳိးပြားယူပါက အပင္မ်ားမ်ဳိးပြားရယူႏုိ္င္သကဲ့သုုိ႔ အပင္မ်ားအတြက္လည္း အတုိင္းအတာတစ္ခုအထိ ကိုင္းႏွိမ္ ကိုင္းခ်ဳိင္ၿပီးသားျဖစ္သြားသည္။

ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားနည္းစနစ္အသုံးျပဳရျခင္း၏ အားနည္းခ်က္မ်ား

·                      အေစ့စုိက္အပင္မ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လွ်င္ ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားထားေသာ အပင္မွာ မူျခားျမစ္အဖြဲ႔အစည္း (Advantitious root system) သာျဖစ္၍ ဒဏ္ခံႏုိင္ရည္မႈနည္းၿပီး သက္တမ္းတုိႏုိင္သည္။

ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားနည္းစနစ္ျဖင့္မ်ဳိးပြားႏုိင္ေသာ အပင္မ်ား

             ေရွာက္သံပုရာ လိေမၼာ္မ်ဳိးရင္းဝင္အပင္မ်ား၊ မာလကာ၊ လိုက္ခ်ီး၊ ၾကက္ေမာက္၊ ေလာင္ဂန္၊ သၾကားသီး၊ ေဂြးသီး စေသာ အသီးပင္မ်ားနွင့္ နွင္းဆီ၊ ေခါင္ရမ္း၊ ရြက္လွ၊ ပုဏၰရိပ္၊ ဇီဇဝါ၊ ေညာင္၊ သဖန္း၊ ႏြယ္သာကီ၊ စကၠဴပန္း စသည့္ ပန္းမန္အလွပင္မ်ားစြာကို ဤနည္းျဖင့္ မ်ဳိးပြားနိုင္ပါသည္။


ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားနည္းစနစ္ျဖင့္မ်ဳိးပြားယူႏုိင္ေသာ အခ်ိန္ကာလရာသီ

          အပင္တြင္ အစိုဓာတ္ရေနပါက တစ္နွစ္ပတ္လံုး ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားနိုင္ေသာ္လည္း အပင္အမ်ားစုအတြက္ အေကာင္းဆံုးကာလမွာ ပတ္ဝန္းက်င္စိုထိုင္းဆမ်ားျပားၿပီး အပင္တြင္း ေရဓာတ္မ်ားျပားေသာအခ်ိန္ မိုးရာသီ (ဇူလိုင္မွ ၾသဂုတ္အတြင္း) တြင္ ျဖစ္ပါသည္။

မ်ဳိးပြားမည့္ ပင္စည္ကုိင္းခတ္အား ေရြးခ်ယ္ျခင္း

       ေျမထုပ္စည္းမ်ိဳးပြားရာတြင္ ေျမထုပ္စည္းမ်ဳိးပြားမည့္ ကိုင္းသည္ က်န္းမာသန္စြမ္းျပီး ပိုးမႊားေရာဂါကင္းရမည္။ သက္တမ္းမွာ တစ္နွစ္သားခန္႔ရွိျပီး မရင့္လြန္း၊ မႏုလြန္းသည့္ ကိုင္းလံုးပတ္ (လက္မဝက္ မွ ၁ လက္မ) အရြယ္ အေပြးတက္စ ကိုင္းျဖစ္ရမည္။


ေျမထုပ္စည္း မ်ဳိးပြားရန္ ျပင္ဆင္ေဆာင္ရြက္ျခင္း

·                    ေျမထုပ္စည္း မ်ဳိးပြားမည့္ေနရာသည္ ကိုင္းဖ်ား(အညြန္႕) မွ (၁) ေပ၊ (၂) ေပခန္႔ ကြာေဝးသင့္သည္။  ေရြးခ်ယ္ျပီးေသာ ကုိင္းပင္စည္ေနရာ၏ အဆစ္ေအာက္နားကပ္ကာ အေခါက္ကို တစ္ပတ္လံုးရစ္၍ ခြာရမည္ (အဆစ္နားကပ္၍ ခြာရျခင္းမွာ ၾကီးထြားမႈျဖစ္ေစေသာ ဆဲလ္မ်ားသည္ အဆစ္မ်ား ပတ္ဝန္းက်င္တြင္စုစည္းတည္ရွိေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္ၿပီး အျမစ္ျဖစ္ေပၚမႈကုိ ပုိ၍ ေကာင္းေစသည္)။ ခြာသည့္ အေခါက္ အက်ယ္သည္ ကိုင္းအရြယ္အစားကို လိုက္၍ လက္မဝက္မွ တစ္လက္မခြဲ အထိထားႏုိင္သည္ (ပုံ-၃)။ ဤနည္းစနစ္သည္ အသားတုိးလႊာ (Cambium) သီးသန္႔ရွိေသာ “Dicot” အပင္မ်ားတြင္ အသုံးျပဳရန္ သင့္ေတာ္သည္။

·                ေနာက္နည္းစနစ္တစ္ခုမွာ အေခါက္မခြာဘဲ ပင္စည္ကုိင္း၏ တဝက္ခန္႔အား ေစာင္း၍ အထက္ဘက္သုိ႔ ၁ လက္မခန္႔ဓားျဖင့္ လွီးျဖတ္ ဒဏ္ရာေပးရမည္။ ၎ဒဏ္ရာအား သြားၾကားထုိးတံကဲ့သုိ႔ အရာတစ္ခုခုျဖင့္ ျပန္မဆက္သြားေစရန္ ဟထားေပးရမည္ (ပုံ-၄)။ ဤနည္းစနစ္သည္ အပင္အမ်ားစုအတြက္ အသုံးျပဳရန္ သင့္ေတာ္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အျမစ္ထြက္ရန္ ခက္ခဲေသာ အပင္မ်ား (ဥပမာ၊ ေညာင္ၾကက္ေပါင္) ႏွင့္ အသားတုိးလႊာ (Cambium) သီးသန္႔မရွိေသာ “Monocot” အပင္မ်ားတြင္ ပုိ၍ အသုံးမ်ားသည္။

·                       အေခါက္ခြာနည္းစနစ္ကုိ အသုံးျပဳမည္ဆုိပါက အသားတိုးလႊာဟုေခၚေသာ အတြင္းပိုင္း မ်က္နွာျပင္အလႊာပါးကို အသားႏု ျပန္မတက္ေစရန္ ဓားျဖင့္ ကုန္စင္ေအာင္ ျခစ္ထုတ္ပစ္ရမည္။    အေခါက္ခြာ/ဓားဒဏ္ရာေပးထားေသာေနရာကို အစိုဓာတ္ထိန္းနိုင္ေသာ ေျမစပ္စာမ်ားျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အုန္းဆံဖတ္မ်ားျဖင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း အံုမံ၍ အေပၚမွ ပလပ္စတစ္နွင့္ ထုပ္ျပီး ၾကိဳးျဖင့္လံုေအာင္ စည္းရမည္ (ပုံ-၅ ႏွင့္ ပုံ-၆)။
                        ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေျမထုပ္စည္းျပီး တစ္လ သို႔မဟုတ္ တစ္လခြဲခန္႔ၾကာလွ်င္ ေျမထုပ္စည္းထားေသာ ကိုင္းေနရာမွ အျမစ္မ်ား ထြက္လာသည္ကို ျမင္ရမည္ျဖစ္သည္(ပုံ-၇)။

·         ထုိ႔ေနာက္ ၎ေျမထုပ္၏ ေအာက္ဖက္ တစ္လက္မခန္႔ အကြာမွ ျဖတ္ယူ၍ ပ်ဳိးအိတ္၊ ပ်ဳိးအိုး အတြင္းသို႔ ေျပာင္းစိုက္ရမည္(ပုံ-၈)။

·         ပ်ဳိးအိတ္၊ ပ်ဳိးအိုးမ်ားအား အရိပ္က်ဲစင္ေအာက္တြင္ ထားေပးသင့္သည္။ အကယ္၍ အရြက္ပမာဏမ်ားေနလွ်င္ ထြက္လာသည့္ အျမစ္ပမာဏႏွင့္ အရြက္ပမာဏကုိ ထိန္းညွိရန္ အရြက္အခ်ဳိ႕ကို ေျခြေလွ်ာ့ေပးရမည္ (ေျမထုပ္အား အပင္မွ မျဖတ္ယူမီ တပတ္ခန္႔က ကုိင္းအခတ္လက္ရွိ အရြက္ပမာဏကုိ ၾကိဳတင္ေလ်ာ့ခ်ေပးထားလွ်င္လည္း အေကာင္းဆုံးျဖစ္သည္)။ ေရကိုလည္း လိုအပ္သလို ေလာင္းေပးရမည္။

ဟန္ၿဖိဳးေအာင္ (ဥယ်ာဥ္ၿခံ)

2015-5-12 (5:30 PM)

က်မ္းကုိး

၁။ Air Layering for Difficult-To-Root Plants (Everett E. Janne)

၂။ Plant Propagation(Alan Toogood, American Horticultural Society)

၃။ Plant Propagation: Principles and Practices(4th edition) (Hartmann and Kester)

၄။ Step-by-step Guide to Plant Propagation

၅။ ပုံမ်ား အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာတစ္ခ်ဳိ႕မွ ကူးယူၿပီး ျပင္ဆင္ထားပါသည္။

http://greenwaymyanmar.org/article/722(Green Way on Wed, 06/03/2015 - 02:23)

ႏွင္းဆီ စိုက္ပ်ိဳး၊ ၿပဳ စုၿခင္း

ႏွင္းဆီ စိုက္ပ်ိဳး၊ ၿပဳ စုၿခင္း

ႏွင္းဆီပင္ကို စိုက္ပ်ိဳးရန္ေရြးခ်ယ္ျခင္း
        ပန္းအလွစိုက္ပ်ိဳးဖုိ႔ စိတ္၀င္စားၿပီဆုိတာနဲ႔ ႏွင္းဆီပင္ဟာ စိုက္ပ်ိဳးေရးသမားေတြအတြက္ ပထမဆံုးေရြးခ်ယ္ခ်င္တဲ့ အပင္ပါ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ သူ႔ရဲ့အဆင္းအလွႏွင့္ ေတာ္၀င္နန္းဆန္တဲ့ အပြင့္သ႑ာန္၊ သင္းပ်ံ႕ရစ္မူးဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ရန႔ံေမႊးပ်ံ႕မႈေတြက အျခားအပင္ေတြထက္ ဆဲြေဆာင္အား ပိုေကာင္းေနတာကိုး။ အဲဒီလုိဆြဲေဆာင္ႏုိင္တဲ့သူ႔ကို စိုက္ပ်ိဳးမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အထူးသတိထားရမဲ့ အခ်က္ေတြကိုလည္း ေမ့မေနသင့္ပါဘူး။
       အေရးအၾကီးဆံုးက အေအးပိုင္းေဒသေတြမွာ ရာသီဥတု ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အေျပာင္းအလဲဒါဏ္ကို ၾကံၾကံခံႏိုင္ဖုိ႔ပါပဲ။ အေအးပိုင္း အပူခ်ိန္ေတြရဲ့ အနိမ့္ဆံုး အပူခ်ိန္ဟာ အပင္ရွင္သန္ႏုိင္ဖုိ႔ လုိအပ္တဲ့ အပူခ်ိန္ျဖစ္ရမယ္။မုိးေခါင္ရာသီဥတုျဖစ္ေနေပမဲ့၊ စုိစြတ္မႈျမင့္မားၿပီး အားနည္းတဲ့ ေျမဆီလႊာေတြကို ႏွင္းဆီပင္ေတြ ပိုမုိႏွစ္သက္တတ္ပါတယ္။ အဲဒီအေျခအေနေတြမွာဆုိ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ ပိုမ်ားၿပီး သာမန္ဂရုစိုက္မႈထက္ ေလွ်ာ့နည္းတတ္ပါတယ္တဲ့။ ဘယ္လုိျဖစ္ျဖစ္ပါ ႏွင္းဆီပင္စုိက္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ စိုက္ပ်ိဳးေရးျမတ္ႏုိးတဲ့ တနည္း ႏွင္းဆီကိုခ်စ္ၾကတဲ့ ႏွင္းဆီသခင္ေတြ ျမိဳ႔နယ္အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဖြဲ႕ေလး သေဘာမ်ိဳး ရွိေနတတ္ပါတယ္။ အဲဒီပုဂိၢဳလ္ေတြဟာ ႏွင္းဆီစိုက္ပ်ိဳးတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားစြာရွိေတာ့ ခုမွစိုက္ပ်ိဳးမဲ့သူေတြကို အကူအညီေတြ အၾကံဥာဏ္ေတြ စိတ္အားတတ္ၾကြစြာ ေပးတတ္ပါတယ္။

        ဒါနဲ႔ ႏွင္းဆီပင္ကို အမ်ိဳးအစား (၂) မ်ိဳးရႏိုင္ပါတယ္။ ျမစ္ပြားအပင္(bare-root) အျဖစ္တစ္မ်ိဳး၊ ပန္းအုိးႏွင့္ ပ်ိဳးပင္(in containers) အျဖစ္တစ္မ်ိဳး ေရာင္းခ်တတ္ၾကပါတယ္။ျမစ္ပြားပင္ေတြကေတာ့ အျမံဳပင္ေတြလုိပါပဲ။ သူတုိ႔မွာ အကိုင္းပဲရွိၿပီး အရြက္မပါပါဘူး။ အျမစ္ကေတာ့ ေျမၾကီးႏွင့္ ထားပါတယ္။ ပ်ိဳးျခံေတြမွာ လူအမ်ားစု သေဘာက်တတ္တာေတာ့ ျမစ္ပြားပင္ကိုပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ ျမစ္ပြားပင္ေတြက သာမန္အားျဖင့္ ေရာင္းခ်ရတာႏွင့္ ပို႔ေဆာင္သယ္ယူတာ အဆင္ေျပၿပီး စိုက္ပ်ိဳးရမဲ့ အခ်ိန္ (ေႏြဦးရာသီျဖစ္ျဖစ္၊ ေဆာင္းဦးရာသီျဖစ္ျဖစ္) နဲ႔ သင့္ေလွ်ာ္လုိ႔ပါ။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ျမစ္ပြားပင္(bear-root) ေတြကို ခ်က္ခ်င္းမစုိက္ႏုိင္ေသးရင္လည္း အပူခ်ိန္ (၅၀)ဒီဂရီေအာက္ရွိတဲ့ ေနရာမွာ သိမ္းထားလို႔ရႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီလုိလုပ္ထားတဲ့အတြက္ သူ႔ရဲ့ သေႏၶမပ်က္စီးႏုိင္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခ်က္က စြတ္စိုထုိင္းမိႈင္းတဲ႔ေနရာမွာ ထားရင္လည္း မေသႏုိင္ပါဘူး။

         ပန္းအုိးႏွင့္ပ်ိဳးထားတဲ့ အပင္ေတြကေတာ့ ထံုးစံအားျဖင့္ ျမစ္ပြားပင္ေတြထက္ ေစ်းၾကီးၿပီး ရႏုိင္တာမွာလည္း အကန္႔အသတ္ရွိပါတယ္။ အပင္ က်န္းမာသန္စြမ္းစြာ ၾကီးထြားဖုိ႔ရာလည္း ဂရုစုိက္ရပါတယ္။ ေနာက္ အပင္ရဲ့ အျမစ္ေတြဟာ ပန္းအိုးအေပၚတတ္လာရင္ပဲျဖစ္ေစ။ ပန္းအုိးေအာက္ကေနထုိးထြက္ေနရင္ပဲျဖစ္ေစ အဲဒီအပင္ဟာ အဲဒီပန္းအုိးအတြက္ အရမ္းရွည္ေနတတ္ပါတယ္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ပန္းအုိး ႏွင္းဆီပ်ိဳးပင္ေတြကို ေႏြဦးရာသီေတြႏွင့္ ေႏြရာသီအလယ္ပိုင္းေတြမွာ ဒါမွမဟုတ္ ေဆာင္းရာသီ အဦးအစေတြမွာ စိုက္ပ်ိဳးႏုိင္ပါတယ္။ျမန္မာႏုိင္ငံမွာဆုိ ပူေႏြးစိုစြတ္တဲ့သမပိုင္းေတြမွာ စိုက္ရင္အဆင္ေျပႏုိင္ပါတယ္။


ေျမဆီလႊာ ျပင္ဆင္ျခင္း

        ႏွင္းဆီပင္ေတြဟာ ေျမဆီလႊာမ်ိဳးစံုမွာ ရွင္သန္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲ...လုိအပ္တာက ေရဆင္းေကာင္းဖုိ႔နဲ႔ အရမ္းမေျခာက္ေသြ႔ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးဖုိ႔ပါ။ ႏွင္းဆီစိုက္ပ်ိဳးတဲ့ေျမထဲမွာ ေအာ္ဂဲနစ္ပစၥည္း(ေၿမၾသဇာ) ေတြမ်ားစြာ ပါ၀င္ေနရပါမယ္။ အဲဒီပစၥည္းေတြဟာ ေျမဆီလႊာအတြက္ အဟာရျပည့္၀ေနေစၿပီး အပင္ရဲ့ အျမစ္ေတြ ေျမၾကီးကို လြယ္ကူစြာ ထုိးေဖာက္ႏုိင္ေအာင္ ေထာက္ပံ့ေပးရမွာပါ။ ေနာက္ ေျမၾကီးကို ေပ်ာ့ျပဲမေနဘဲ ေရကိုထိန္းသိမ္းထားႏုိင္ေအာင္ အကူအညီေပးဖုိ႔ပါ။ ႏွင္းဆီပင္ရဲ့ အျမစ္ေတြဟာ အရမ္းေျခာက္လြန္းရင္ မေကာင္းသလုိ၊ ေရေတြ အရမ္းစိုစြက္ၿပီးေျမဆီလႊာ ႏုညံ့ေပ်ာ့ျပဲလြန္း ေနရင္လည္း မေကာင္းပါဘူး။

        ႏွင္းဆီပင္ စိုက္ပ်ိဳးဖုိ႔ ပ်ိဳးပင္အမ်ားၾကီးမမွာယူခင္မွာ အေကာင္းဆံုးအၾကံေပးခ်င္တာက ဓါတ္ခြဲခန္းမွာ ေျမဆီစမ္းသပ္မႈ ျပဳလုပ္သင့္တာပါ။ ေျမဆီစမ္းသပ္ျခင္းက ကုန္က်စာရိတ္ပိုသက္သာေစသလုိ ဓါတ္ခြဲခန္းက ႏွင္းဆီစိုက္ပ်ိဳးျခင္းအတြက္ လုိအပ္မယ့္ ေျမရရွိဖုိ႔ ဓါတ္ေျမၾသဇာေရာစပ္ျခင္းကို ခ်ိန္ညိႈ ေပးႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ (ႏွင္းဆီပင္ေတြဟာ အက္ဆစ္ဓါတ္ အနည္းငယ္ကဲေသာ ေျမဆီလႊာကို ပိုမုိႏွစ္သက္ၾကပါတယ္။)

သာမန္အားျဖင့္ သင္စိုက္ပ်ိဳးမယ့္ ေျမဆီလႊာဟာ ေကာင္းမြန္ေနတယ္ဆုိရင္ ဘယ္လုိေအာ္ဂဲနစ္ပစၥည္းျဖစ္ေစ ႏွင္းဆီပင္အတြက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေစမယ္ဆုိ ထည့္ႏုိင္ပါတယ္။ ႏွင္းဆီဂုရု (Rosarians; as rose experts are called) ရိုစာရီးယန္းေတြက အေကာင္းဆံုး ဥယ်ာဥ္ေျမဆီေရာစပ္နည္းေတြ အၾကံေပးပါလိမ့္မယ္။

          ေအာ္ဂဲနစ္ပစၥည္းႏွင့္ညီမွ်တဲ့ ပမာဏရရွိေအာင္ ေျမၾသဇာ၊ သစ္ေဆြးေျမ၊ ေျမေဆြး၊ ေရညႈိေျမေဆြး အစရွိတဲ့ ပစၥည္းေတြႏွင့္ အတူ သဲေျမ (၁၀) ရာခုိင္ႏႈန္းကို ေရာစပ္ေပးရပါတယ္။ သဲေျမထည့္တာကေတာ့ ေရဆင္းေကာင္းေအာင္ ထည့္ေပးရတာပါ။  အားနည္းတဲ့ ေျမဆီလႊာေတြမွာ ျဖည့္ထည့္မႈ ပမာဏပိုမိုပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ရင္လည္း ၁၆လက္မမွ ၂၀လက္မအထိရွိတဲ့ ေျမလႊာ ခင္းေပးၿပီး အဲဒီေပၚမွာ ေျမေဆြးေတြ  ထည့္ေပးၿပီးစုိက္ပ်ိဳးႏုိင္ပါေသးတယ္။
           အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ႏွင္းဆီပင္ေတြကို သီးျခားစီ စိုက္ႏိုင္ဖုိ႔ ခုနက ေျမေတြ ျပင္ဆင္ျဖည့္သြင္းထားတဲ့ ေျမလႊာမွာ အပင္စုိက္ဖုိ႔ က်င္းတူးရပါေတာ့မယ္။ က်င္းကို ခပ္ၾကီးၾကီးေလး တူးေပးသင့္ပါတယ္။ (၁၈)လက္မ ပတ္လည္ အက်ယ္၊ အနက္ ေလာက္ထားသင့္ၿပီး လုိအပ္သလုိ အဆင္ေျပေအာင္ ျပင္ဆင္ တူးသင့္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျဖည့္ေျမတူးထားတာ နည္းရင္ အႏၱရယ္မ်ားပါတယ္။ မူလေျမဆီလႊာ အားနည္းတဲ့ေနရာေတြမွာ အျမစ္ေတြဟာ အျပင္ကေျမဆီကို မထိုးေဖာက္ႏုိင္မွာေၾကာင့္ပါပဲ။ ဘယ္ႏွင္းဆီအမ်ိဳးအစားက မူလလက္ခံေျမႏွင့္ အဆင္ေျပသလဲဆုိတာကို ေဒသခံႏွင္းဆီစိုက္ပ်ဳိးေရးသမားေတြႏွင့္ ေျပာဆုိေဆြးေႏြးသင့္ပါတယ္။ အေကာင္းဆံုးအၾကံေပးခ်င္တာကေတာ့ ႏွင္းဆီရွင္သန္ၾကီးထြားႏုိင္မဲ့ အခ်က္ေတြကို မစုိက္ပ်ိဳးခင္ စိတ္ေက်နပ္မႈရသည္ထိေအာင္ ရွာေဖြေလ့လာရမွာပါ။




           ေနာက္ အေရးအၾကီးဆံုး မျဖစ္မေနလုပ္ေဆာင္သင့္တဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ေရဆင္းေကာင္းျခင္းပါ။ စိုက္ပ်ိဳးမဲ့ ေျမဟာ ေရဆင္းေကာင္းမေကာင္း စမ္းသပ္မယ္ဆုိရင္ (၁)ေပပတ္လည္ က်င္းတစ္က်င္းတူးလိုက္ၿပီး ေရအျပည့္ျဖည့္ထားေပးပါ။ တစ္နာရီအတြင္း ေရအကုန္ခန္းမသြားဘူးဆုိရင္ ေရဆင္းေကာင္းေအာင္လုပ္ေဆာင္ေပးဖုိ႔ လုိအပ္ပါမယ္။ ေရနည္းနည္းပဲက်န္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဓါတုပစၥည္းအနည္းထည့္ေပးၿပီးေျဖရွင္းႏုိင္ပါတယ္။ အမ်ားၾကီးက်န္ေနတယ္ဆုိရင္ေတာ့ အျမစ္ပတ္၀န္းက်င္ေနရာ တစ္၀ုိက္မွာ ေရဆင္းပိုက္ တပ္ဆင္ေပးထားဖုိ႔ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။

           အခုေလာက္ဆုိ ရင္ ေျမဆီလႊာအတြက္အေတာ္ေလး အခ်က္အလက္စံုလင္သြားေလာက္ပါပီ။ ဘယ္လုိျဖစ္ျဖစ္ပါ တကယ္စိုက္ပ်ိဳးခ်ိန္မွာ အေတြ႔အၾကံဳရိွတဲ့ စုိက္ပ်ိဳးေရးသမားေတြကေတာ့ အေကာင္းဆံုး အၾကံဥာဏ္ေပးႏုိင္မွာပါပဲ။


စိုက္ပ်ိဳးျခင္း

            ႏွင္းဆီပင္မ်ားဟာ စိုက္ပ်ိဳးရတာ လြယ္ကူတဲ့ အပင္ေတြပါပဲ။ အဲ အနည္းငယ္ရႈပ္ေထြးေစတာက ႏွင္းဆီပင္ရဲ့ ဖူးပြင့္လာမဲ့ အကိုင္းအခက္ေတြ ဘယ္ဘက္ကို ရွင္သန္ၾကီးထြားေစမလဲဆုိတာပါပဲ။ မ်ားစြာေသာနာမည္ၾကီးထင္ရွားတဲ့ ႏွင္းဆီပင္အမ်ိဳးအစားေတြဟာ သူတုိ႔ဘာသာၾကီးထြားတာထက္ တျခားအမွီတစ္ခုေပၚမွာ မွီၿပီး ၾကီးထြားတတ္ပါတယ္။ ႏွင္းဆီပင္ေတြကို သူ႔တုိ႔ပင္စည္မွာပဲသူ႔ဘာသာ ၾကီးထြားေစခ်င္ယင္ေတာ့ ကြင္းျပင္ထဲမွာ အျမင့္ညီညီထားၿပီး စုိက္ပ်ိဳးျခင္းပါပဲ။ အမ်ားအားျဖင့္ အပင္ရဲ့ အေျခမွာေတာ့ ဆြဲေဆာင္ႏုိင္မႈ ေလွ်ာ့က်သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။


ျမစ္ပြားႏွင္းဆီ္ပင္ (BARE-ROOT ROSES) စုိက္ပ်ိဳးျခင္း

အျမစ္ေတြကို နာရီအနည္းငယ္ ေရဆြတ္ေပးပါ။(အခ်ိန္အၾကာၾကီးမထားပါနဲ႔)။ အဲဒီေနာက္ က်ိဳးပဲ့ၿပီးမေကာင္းေတာ့တဲ့ အကိုင္းအလတ္ေတြကို ျဖတ္ေတာက္ေပးပါ။ ေျမခင္းအလွလုပ္ထားတဲ့ ေျမေနရာမွာ ျဖစ္ေနပါေစ သင့္ေတာ္ၾကီးမားတဲ့ ေျမက်င္းတူးေပးပါ။ က်င္းေအာက္ေျခမွာ အပင္ရဲ့ပင္စည္ကိုင္းေနရာကို ေျမေပၚမွာ ေသခ်ာထား ႏုိင္ေလာက္တဲ့အထိ ေျမစာခဲမ်ားကို စုပံုေပးပါ။ အျမစ္ေတြကို ေျမစာခဲပံုေပၚမွာ ျဖန္႔တင္ေပးလုိက္ပါ။ က်င္းမွာထည့္ဖုိ႔ အရမ္းရွည္လြန္းေနလွ်င္ အနည္းငယ္ျဖတ္ေတာက္လုိက္ပါ။ အျမစ္တစ္ေလွ်ာက္မွာရွိတဲ့ ေျမကို ေလမခုိေအာင္ဂရုတစုိက္ျပဳလုပ္ၿပီး က်င္းတစ္၀က္ ျပည့္တဲ့ အထိျဖည့္ေပးပါ။ အျမစ္ေတြႏွင့္ေျမၾကီးေတြ ေရရြဲရြဲစိုေအာင္ ေလာင္ေပးပါ။ ေနာက္ ေရကို စီးထြက္သြားေစၿပီး ေျမၾကီးထည့္ေပးပါ။ ေနာက္ေရထပ္ေလာင္းပါ။ ေျမၾကီးကို ၈လက္မမွာ ၁၂လက္မအထိ ကိုင္းမ်ားဖံုးေအာင္ မုိ႔ေမာက္စုပံုေပးထားရပါမယ္။ ဒါမွသာ ေနဒါဏ္ေလဒါဏ္မွ ကာကြယ္ႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ရွည္လွ်ားလြန္းတဲ့ အခက္အလက္ အသစ္ေတြကို ျဖည္းျဖည္းညင္းသာစြာ ေဆးေၾကာၿပီး အပင္ေျခမွာ ဖုိ႔ထားတဲ့ ေျမၾကီးမ်ားမွ လြတ္ကင္းအာင္ ျပဳလုပ္ထားေပးရပါမယ္။ အဲဒီေနာက္ ပင္စည္ေခါက္ေတြမေျခာက္ေသြ႔ေအာင္ ျပဳလုပ္ထားေပးရပါမယ္။ ေျမေဆြးခဲေတြ၊ ေျမစိုင္ခဲေတြက ေရေငြ႔ျပန္တာကို ထိန္းသိမ္းထားေပးႏုိင္ပါတယ္။ ေရညႈိေျမေဆြးမ်ားကို အပင္က်င္းရဲ့ပတ္လည္မွာ ၁လက္မနီးပါးအထူအထိ ထည့္ေပးျခင္းကလည္း ေရမေျခာက္ေအာင္ ထိန္းထားေပးႏုိင္ပါတယ္။


ပန္းအုိးႏွင္းဆီပင္ (CONTAINER- GROWN ROSES)ကိုစိုက္ပ်ိဳးျခင္း

 မစိုက္ခင္ ပန္းအုိးထဲကေျမမ်ားကို စြတ္စိုေအာင္ လုပ္ပါ။ ေျမၾကီးမွာ စြတ္စုိ(ေပ်ာ့ျပဲေနေအာင္ ရြဲရြဲမစိုသင့္ပါ) လာလွ်င္ ပန္းအုိးကို လွီးထုတ္ျခင္း ခဲြျခင္းျပဳလုပ္ေပးပါ။ အျမစ္အံုကို ျဖစ္ႏုိင္သမွ် မထိခုိက္မိေအာင္ဂရုစိုက္ပါ။ တတ္ႏုိင္သမွ် အနည္းဆံုးထိခုိက္မႈသာ ျဖစ္ေအာင္ဂရုစိုက္ရမည္။ အျမစ္မ်ားစြာမွာ ပန္းအုိးမ်က္ႏွာျပင္တြင္ တြယ္ကပ္ေနတတ္သျဖင့္ ျဖည္းညွင္းစြာသာ အျမစ္ရႈပ္ေထြးမ်ားကို ဖယ္ရွားေပးပါ။ ေျမက်င္းထဲသို႔ ဂရုတစုိက္ေနရာခ်ထားေပးပါ။ ရႈပ္ေထြးေနေသာ ျမစ္မႊာမ်ားကို ျဖန္႔ကာ ေနရာခ်ေပးပါ။ အထူးသျဖင့္ အပင္၏ အျမစ္အံုကို ျပန္မေထြးေအာင္ ဂရုျပဳရပါမယ္။ အျမစ္အံုေအာက္၌ ပင္စည္အကိုင္း အေနအထားမွန္ကန္သည္အထိရေအာင္ ေျမသားမ်ားျဖန္႔ခင္း စီစဥ္ေပးပါ။ က်န္တဲ့ အခ်က္မ်ားမွာ ျမစ္ပြားပင္စိုက္သကဲ့သို႔ အတူတူပင္ျဖစ္ပါတယ္။ သတိထားရမွာက ပန္းအုိးႏွင္းဆီပင္မ်ားဟာ က်ဳိးပ်က္ေသာ အၿမံဳပင္မ်ားရွိတတ္သျဖင့္ ေျမေပၚမွာ ေျမၾကီး မုိ႔ေမာက္စုပံုျခင္း လုပ္ဖုိ႔မလုိအပ္ပါဘူး။

ဂရုစုိက္ျခင္းႏွင့္ ေျမဆီၾသဇာေကၽြးျခင္း


        သစ္ပင္တစ္ပင္စိုက္ျခင္းကလည္း ခ်စ္စရာအိမ္ေမြးတရိစၦာန္ေ လးေတြေမြးရသလုိပါပဲ။ သူ႔ကို ဂရုတစိုက္ျပဳစုေပးဖုိ႔၊ လုိအပ္ခ်ိန္မွာ ေရေလာင္း၊ ေျမဆီေကၽြးစတာေတြ ျပဳလုပ္ေပးဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ ႏွင္းဆီပင္ေတြကေတာ့ ဂရုစိုက္မႈအထူးလုိအပ္တဲ့ အပင္ေတြပါပဲ။
       ဘာေၾကာင့္ဆုိေတာ့ ႏွင္းဆီေတြဟာ ေျမဆီအလြန္စားၿပီး အင္မတန္ဆာေလာင္တတ္တဲ့ အပင္တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနလုိ႔ပါ။ တနည္းေျပာရရင္ လုိအပ္ခ်က္ေတြ အင္မတန္မ်ားတဲ့ အပင္ေပါ့ဗ်ာ။ သူ႕ကိုစိုက္ထားတဲ့ေျမဟာ ဗြက္ထေနေအာင္ စိုစြတ္ဖုိ႔ မလုိအပ္ေပမဲ့ အစိုဓါတ္အျမဲရွိေနဖုိ႔ လုိအပ္ေနတတ္ပါတယ္။

          ေရေလာင္းတဲ့အခါမွာလည္း ေျမေအာက္ (စိုက္ပ်ိဳးအပင္ရဲ့ အျမစ္ဇံုတည္ရွိတဲ့) ၁၆လက္မ ၁၇လက္မေလာက္အထိ စြတ္စိုေနေအာင္ေလာင္းရမွာပါ။ ကိုယ္စိုက္ပ်ိဳးခ်င္တဲ့ ေျမမွာ ေရဘယ္ေလာက္လုိအပ္သလဲ စမ္းသပ္ခ်င္ယင္ေတာ့ အဆင္ေျပႏုိင္တဲ့ (ေရဆြဲပံုး၊ ေရပိုက္၊ ေရမႊားေရပန္း စသည္ျဖင့္) နည္းစနစ္တစ္ခုခုနဲ႔ လံုေလာက္ႏုိင္ၿပီလုိ႔ ထင္တဲ့ အထိေရေလာင္းေပးပါ။ အဲဒီေနာက္ ေလာင္းလုိက္တဲ့ ေရ ဘယ္အတုိင္းအတာအထိ ေျမၾကီးထဲ အမွန္တကယ္ စိမ့္၀င္ႏုိင္သလဲဆုိတာ ေျမၾကီး ကိုတူးၾကည့္ၿပီး သိႏုိင္ပါတယ္။ လုိအပ္တယ္ဆုိရင္ ထပ္ၿပီးေလာင္းဖုိ႔ ခ်င့္ခ်ိန္ရေတာ့မွာေပါ့။ လက္ေတြ႔အပင္ေလာင္းၿပီဆုိရင္ေတာ့ အပင္ရဲ့ အနီးတ၀ုိက္နားမွာ ၃လက္မေလာက္ က်င္းေလးတူးလုိက္ပါ။ ေနာက္ေရေလာင္းၿပီးေနာက္ အဲဒီအနက္အထိ စြတ္စိုေနရင္ ေစာင့္ေနလုိက္ပါ ေနာက္ ေျခာက္သြားျပီဆုိမွ ခုနက မစိုက္ခင္ တုိင္းတာၿပီးဆံုးျဖတ္ထားတဲ့ ပမာဏထိ ေလာင္းေပးလုိက္ပါ။ အဲဒီနည္းကေတာ့ လက္ေတြ႔ေရေလာင္းရာမွာ လုိအပ္သေလာက္ ပမာဏရရိွေအာင္ ခန္႔မွန္းႏုိင္တဲ့ အေကာင္းဆံုးနည္းစနစ္တစ္ခုပါ။

           ေနာက္အပင္ရဲ့ အေျခအေနကိုၾကည့္ၿပီး လုိအပ္တဲ့ေၿမၾသဇာ ကို အခ်ိန္ဇယားႏွင့္ ေကၽြးေပးရမွာပါ။ ဥယ်ာဥ္မွဴးအမ်ားစုဟာ အဲဒီဇယားကို အေတာ္ေလး ဂရုတစိုက္လိုက္နာၾကပါတယ္။ ေနာက္ ေၿမၾသဇာကိုလည္း အရည္ျဖစ္ေစ၊ အေစ့အလံုးျဖစ္ေစ၊ ဒါမွမဟုတ္ ႏွင္းဆီအတြက္ အထူးေဖာ္စပ္ထားတဲ့ ပစၥည္းျဖစ္ေစ ေရြးခ်ယ္ရမွာပါ။

          ေႏြဦးရာသီအေစာပုိင္းမွာ ကိုင္းခြဲထြက္လာတတ္တဲ့ ႏွင္းဆီမ်ိဳးပြား အသစ္ေတြ၊ ႏွင္းဆီအပင္အုိၾကီးေတြ ႏွင့္ ႏြယ္တတ္သြားတဲ့ ႏွင္းဆီပင္ေတြကို ေၿမၾသဇာၿပည့္ျပည္၀၀ သီးသန္း ေကၽြးႏုိင္ပါတယ္။ မူလေျမဆီမွာ ေျမၾသဇာဓါတ္ျပည့္၀ေနလွ်င္ေတာ့ ေၿမၾသဇာ(Fertilizers) ထပ္မေကၽြးပဲ ရွင္သန္ႏုိင္ပါတယ္။ ပထမအၾကိမ္ ဖူးပြင့္ၿပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဖူးပြင့္ဖုိ႔အတြက္ေတာ့ ေျမၾသဇာ(Fertilizers)ထပ္ေကၽြးရပါမယ္။

         ေမာ္ဒန္ႏွင္းဆီပင္ေတြကေတာ့ ၾကီးထြားေနခ်ိန္အတြင္း ပံုမွန္ေကၽြးေနဖုိ႔လုိပါတယ္။ ႏွင္းဆီပင္သစ္ကေလးေတြကို စုိက္ပ်ိဳးၿပီး တစ္လေလာက္ထိ ေၿမၾသဇာ ေကၽြးရပါမယ္။ အကိုင္းေတြမွာ အရြက္သစ္ကေလးေတြ ထြက္လာခ်ိန္မွာ က်ိဳးပဲ့ ေျခာက္ေသြ႕ေနတဲ့ အကို္င္းအခက္မ်ားကိုျဖတ္ေတာက္ ၊ေပါင္းသင္ရွင္းလင္းၿပီး ခ်ိန္ကတည္းကစၿပီး ေၿမၾသဇာကို ၆ပတ္ မွ ၈ပတ္ (သို႕) ၃ ပတ္မွ ၅ပတ္ ၾကာတဲ့ အခ်ိန္တုိင္းမွာ ပံုမွန္ ေကၽြးေပးသင့္ပါတယ္။ စုိက္ပ်ိဳးသူအေနနဲ႔အပင္ရဲ့ အေျခအေနကို ၾကည့္ၿပီး အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ သင့္ေတာ္သလုိ ေကၽြးရမွာပါ။

       အေအးကဲေဆာင္းရာသီေတြမွာ စုိက္ပ်ိဳးသူေတြကေတာ့ ပထမဆံုးဆီးႏွင္း (ႏွင္းဦး) မက်ခင္ ၆ပတ္ေလာက္ အလုိကတည္းက ႏုိက္ထရုိဂ်က္(Nitrogen) ပါတဲ့ ေၿမၾသဇာ ေကၽြးတာကို ရပ္ထား သင့္ပါတယ္။ ႏုိက္ထရုိဂ်င္ဟာ အေအးပိုင္းမွာ ႏုညံ့တဲ့ အညြန္႕အတတ္ေတြၾကီးထြားမႈကို ပ်က္စီးေစတတ္လို႔ပါ။ ေဖာ့စပါးရပ္(Phosphrous)ႏွင့္ ပိုတတ္စီယမ္(Potassium) ကိုေတာ့ အျမစ္ႏွင့္ အညႊန့္အတက္ေတြ သန္မာေအာင္ ေဆာင္းရာသီမွာ ဆက္ေကၽြးႏုိင္ပါတယ္.။


ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ျခင္း

         ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ႏွင္းဆီပြင့္ေအာင္ေစာင့္ရပါေတာ့မယ္။ ေန႔စဥ္နံနက္ပုိင္းေတြမွာ ပံုမွန္ေရေလာင္းေပးသင့္ပါတယ္။ ေနာက္ အကိုင္းမ်ား ေျခာက္လာလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မသန္မာေသာ အကိုင္းမ်ားကို လည္းေကာင္း၊ အပင္ပြားမ်ား ေသသြားလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း ရွင္းလင္းခုတ္ထြင္ပစ္ရပါမယ္။ ကတ္ေက်း ကဲ့သို႔ျဖတ္ေတာက္ကိရိယာကို ထက္ရွေအာင္ ျပဳလုပ္ထားသင့္ပါတယ္။ ပင္စည္ၾကီးတာေတြ ျဖတ္ေတာက္ဖုိ႔အတြက္ (purning saw) ေပါင္းရွင္းလႊေသးေသးတစ္လက္လည္း ေဆာင္ထားသင့္ပါတယ္။ ျဖတ္ေတာက္ၿပီးေသာ အကိုင္းမ်ားကို အေကာင္မ်ားတတ္ျခင္း၊ ႏွင္းဆီ ပိုးက်ျခင္းမ်ားမွ ကာကြယ္ရန္ အရက္ပ်ံဆြတ္ျဖန္းေပးထားသင့္ပါတယ္။

      အကိုင္းျဖတ္ေတာက္ျခင္းကို ႏွစ္စဥ္ အပြင့္ ခူးၿပီးမွာ ျပဳလုပ္သင့္ပါတယ္။ အပင္ျခံဳကို ကန္လန္႔ျဖတ္ေနေသာ အကိုင္းမ်ားကိုလည္း ျဖတ္ေတာက္သင့္တယ္။ ထုိကိုင္းမ်ားကိုရွင္းျခင္းျဖင့္ အပင္ျခံဳအတြင္း ေလႏွင့္ေန ျဖတ္သန္းဖုိ႔ ေကာင္းစြာ ေနရာရေစမွာပါ။ျဖတ္ေတာက္ရာမွာလည္း အတိမျဖတ္ပဲ ေစြေစာင္းေစာင္းကို အပင္ရဲ့ဆန္႔က်င္ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူၿပီး ျဖတ္ေတာက္ေပးပါ။ ဒါမွာသာ ေနာက္ပိုင္းထြက္လာမည့္ အကိုင္းအသစ္ေတြဟာ အပင္အလယ္မွာပဲ စုေနပါလိမ့္မယ္။ အရမ္းရွည္လြန္းတဲ့ အကိုင္းေတြကို သံုးပံု တစ္ပံုေလာက္အထိ ပိုင္းျဖတ္သင့္ပါတယ္။ အပြင့္ပြင္႔ခါနီးတဲ့အခါ အပြင္းနား ကပ္ေနတဲ့ အရြက္ဟာ အလက္ငါးလက္ခြဲေနတဲ့ အရြက္ပါ။ အကယ္၍ ႏွင္းဆီႏြယ္ပင္အျဖစ္ စုိက္မယ္ဆုိရင္ ေသခ်ာ ျဖတ္ပိုင္းတတ္ဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ တကယ္ကၽြမ္းက်င္တဲ့ သူနဲ႔တုိင္ပင္ၿပီး ျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါတယ္။

     ႏွင္းဆီပင္ေတြဟာ ပိုးမြားေတြကို အလြန္ဆြဲေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အပင္မ်ိဳးပါ။ ပိုးက်ၿခင္း ပ်က္စီးျခင္းမွာ ကာကြယ္ႏုိင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးသင့္တာေတြက

-နံနက္တုိင္း ေရေလာင္းေပးပါ။ ဒါမွာသာ အရြက္ေတြ အကို္င္းေတြ တစ္ေနကုန္ေျခာက္ေသြ႔ၿပီး မိႈတတ္ျခင္းမွ ကာကြယ္ႏုိင္မွာပါ။-ေျခာက္ေသြ႔ေနတဲ့ အရြက္ေတြ အကိုင္းေတြ၊ မိႈတတ္ေနတာေတြ ေတြ႔တာ နဲ႔ ခ်က္ခ်င္းဖယ္ရွားေပးပါ။-ေဆာင္းတြင္းမွာဆုိလွ်င္ ေရာ္ရြက္ေတြကိုဖယ္ရွားေပးပါ။-ေပါင္းရွင္းကိုင္းျဖတ္ၿပီးလွ်င္ ရြက္သစ္၊ ကိုင္းသစ္မ်ားမထြက္ခင္ (lime-sulfure) ကဲ့သုိ႔ေသာ အရည္မ်ားကို အင္းဆက္ပိုးေတြ ဥမဥေအာင္ႏွင့္ အကိုင္းေတြ ေရာဂါမျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္တဲ့ အေနနဲ႔ ျဖန္းေပးသင့္ပါတယ္။
-------ဒါေတြကေတာ့ အၾကမ္းဖ်င္းေစာင့္ေရွာက္သင့္တဲ့ အခ်က္ေတြပါခင္ဗ်ာ။ တကယ္စိုက္ပ်ိဳးခဲ့ ရင္ေတာ့ ကၽြမ္းက်င္တဲ့သူေတြႏွင့္ တုိင္ပင္ျပီး စိုက္ပ်ိဳးသင့္ပါတယ္။

Ref: MMO  - ၿမန္မာအင္ဂ်င္နီယာဖိုရမ္
24 June 2014 at 18:32

Monday, November 20, 2017

မိႈစိုက္ပ်ဳိးနည္း



မိႈစိုက္ပ်ိဳးနည္း

အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ား

ေနရာ က်ဥ္းက်ဥ္းတြင္ စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္သည္
လုပ္ကိုင္ရန္ လြယ္ကူသည္။
အရင္းအႏွီး နည္းနည္းသာ လိုသည္။
အခ်ိန္တို (၁၀ မွ ၁၅ ရက္ ) အတြင္း ဝင္ေငြ ရႏုိင္သည္။
မိႈစိုက္ပ်ိဳး ဆြတ္ခူးၿပီးသည့္ ကုန္ၾကမ္း မ်ားကို စိုက္ပ်ိဳးေရး သံုး သဘာဝ ေျမၾသဇာ အျဖစ္ ဆက္လက္ အသံုးျပဳ ႏိုင္သည္။

စိုက္ပ်ိဳးနည္း အဆင့္ဆင့္

၁။ ေျမေနရာေရြးခ်ယ္ျခင္း
မိႈစိုက္ပ်ိဳးရန္ေနရာကို အရိပ္ေကာင္းရွိေသာေနရာ၊ ေလျပင္း တိုက္ခတ္မႈ အကာအကြယ္ ရေသာ ေနရာတြင္ ေရြးခ်ယ္ပါ။ သို႔မဟုတ္ပါက အရိပ္ရရန္၊ ေလျပင္း အကာကြယ္ ရရန္ လုပ္ေဆာင္ ေပးရန္ လိုအပ္ ပါသည္။

၂။ စိုက္က်င္း၊ မိႈပံု အရြယ္အစား
မိႈစိုက္ပ်ိဳးရာတြင္ မိမိစိတ္ႀကိဳက္ အရြယ္အစားေရြးခ်ယ္ႏိုင္ေသာ္လည္း ပူေႏြးစိုစြတ္မႈရရွိရန္ သင့္ေတာ္ေသာ အေနအထားမွာ အလ်ား ၇ - ၁၀ ေပျဖစ္၍ အနံ ၃ ေပခန္႕ ျပဳလုပ္ေပးရန္လုိအပ္ပါသည္။ အစိုဓာတ္ထိန္းသိမ္းထားရန္အတြက္ ေျမႀကီးထဲသို႔ အနက္ ၂-၃ လက္မခန္႔ က်င္းျပဳလုပ္ေပးရန္လိုအပ္ပါမည္။

လိုအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ား
ဂ်ပ္စကၠဴ ၆ - ၁၀ ပိႆာ
ႏြားေခ်း ၇ - ၁၄ တင္း
မိႈမ်ိဳးထုပ္ ၃-၅ ထုပ္
ပလပ္စတစ္စ - အနံ ၇ ေပ (ျပဳလုပ္မည့္ေဘာင္ထက္ ၅ ေပခန္႔ပိုဝယ္ရမည္)
ဝါးလံုး (အမိုးလုပ္ရန္) - ၂ လံုး
ဆန္ဖြဲႏု (ႏို႔ဆီဗူး) - ၅ လံုး
ထံုးမႈန္႔ - ၁ ပိႆာ
ေရ

စိုက္ပ်ိဳးပံုအဆင့္ဆင့္
1. မိမိျပဳလုပ္ လိုသည့္ မိႈပံု အရြယ္ အတို္င္း ေျမက်င္း ညီညာစြာ တူးပါ။ အနက္ကို ၂ - ၃ လက္မခန္႔ တူးပါ။
2. ေရ (၅) ဂါလံခန္႔ ႔ညီညာစြာျဖန္းပါ။ ေျမႀကီး အရမ္းေျခာက္ေသြ႔ ေနပါက ပိုဖ်န္းေပးရန္ လိုအပ္ပါသည္။
3. ထံုးမႈန္႔ျဖဴးေပးပါ။ ပုရြက္ဆိတ္ေဘးမွ ကင္းရန္ အတြက္ သို႔မဟုတ္ ေျမႀကီး၏ အခ်ဥ္ဓာတ္ကို ထိန္းညွိ ေပးရန္ ျဖစ္သည္။
4. ဂ်ပ္ စကၠဴမ်ားကို အထူအပါး၊ ဆိုးေဆး ပါဝင္မႈေပၚမူတည္၍ မစိုက္ပ်ိဳးမီွ (၂) နာရီမွ (၆) နာရီခန္႔ ေရစိမ္ပါ။ ဖေယာင္းမ်ားေသာ၊ ဆုိးေဆး မ်ားေသာ စကၠဴမ်ား ျဖစ္ပါက ၾကာၾကာ စိမ္ေပးရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ေရစိမ္ၿပီး ပါက လက္ဝါး ထက္ငယ္ေသာ အရြယ္ခန္႔ စကၠဴစမ်ား ျဖစ္ေအာင္ ဆုတ္ၿဖဲၿပီး ေရစစ္ ထားပါ။
5. ႏြားေခ်းမ်ားတြင္ အတံုးအခဲ ႀကီးမ်ားပါ ပါက ထုေထာင္း ထားပါ။
6. ေျမက်င္းထဲသို႔ ႏြားေခ်းမ်ားကို ၆ - ၈ တင္းထိ ေနရာ အႏွံ ညီညာေအာင္ ခင္းပါ။
7. ႏြားေခ်း၏ အစိုဓာတ္ေပၚ မူတည္၍ ေရေလာင္း ေပးရန္ လိုအပ္ပါသည္။
8. ႏြားေခ်းေပၚတြင္ ဂ်ပ္စကၠဴမ်ားကို က်င္းႏႈတ္ခမ္းမွ (၁)မိုက္ခန္႔ခြာ၍ ေနရာ အႏွံ႔ခင္းပါ။ ပြေယာင္းေယာင္း မျဖစ္ေစရန္ လက္ျဖင့္ အနည္းငယ္ ဖိေပးပါ။
9. မႈိထုပ္မ်ားႏွင့္ ဖြဲႏုတို႔ကို ဇေကာ တစ္ခု အတြင္း ထည့္၍ သမေအာင္ ေခ်မြ ေရာနယ္ပါ။
10. ထုိ႔ေနာက္ က်င္းႏႈတ္ခမ္းစပ္မွ စ၍ စိုက္က်င္း တစ္ခုလံုး ေပၚကို ညီညာစြာ ျဖဴးေပးပါ။
11.ထုိမႈိမ်ိဳးေစ့မ်ား အေပၚမွ ႏြားေခ်းအမႈန္႔ ၅ - ၇ တင္း ခန္႔ ကို မိႈမ်ိဳးေစ့မ်ားႏွင့္ ဂ်ပ္စကၠဴမ်ား မျမင္တဲ့ အထိ ဖံုးသြားေအာင္ ညီညာစြာ ျဖဴးေပးပါ။
12. ထို႔ေနာက္ စိုက္ခင္းေပၚကို ေရဖ်န္း ေပးပါ။ မိႈအားေဆး ရွိပါက မိႈအားေဆးပါ ထည့္၍ ပက္ဖ်န္း ႏိုင္ပါသည္။
13. စိုက္ေဘာင္ေပၚသို႔ ခြဲစိတ္ ထားေသာ ဝါးျခမ္းမ်ားျဖင့္ ေပါင္းမိုး ပံုစံျပဳလုပ္၍ အုပ္မိုးေပး ထားရ ပါမည္။ ထို႔ေနာက္ ပလပ္ စတစ္ စျဖင့္ ေပါင္းမိုးကို အုပ္ေပး ရပါမည္။ ေနေရာင္ တိုက္ရိုက္ မက်ေစရန္ ပလပ္စတစ္ ေပၚမွ သက္ကယ္၊ ငွက္ေပ်ာရြက္၊ ေကာက္ရိုး၊ စကၠဴ၊ ျမက္ေျခာက္ စသည္ တို႔ျဖင့္ ဖံုးအုပ္ ထားႏိုင္ ပါသည္။

ဆက္လက္ ျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း

1. စိုက္ပ်ိဳးၿပီး ၁ရက္မွ ၃ ရက္ အတြင္း မိႈပံုကို အလင္းေရာင္ မက်ေစရန္ႏွင့္ ေလမဝင္ ေစရန္ လုပ္ေဆာင္ ထားရမည္။

2. (၄-၅) ရက္ေျမာက္ ေန႔တြင္ ညေန ပိုင္း၌ ဖံုးအုပ္ ထားေသာ ပလပ္စတစ္ကို ဖယ္ရွားကာ အစိုဓာတ္ကို ခ်ိန္ဆကာ ေရေလာင္း ေပးသင့္ ပါသည္။ မိႈအားေဆး ထည့္လိုပါက ထိုအခ်ိန္တြင္ ေလာင္းေသာ ေရႏွင့္ အတူ ေပါင္းထည့္ ေပးသင့္ပါသည္။ ေရေလာင္းၿပီး ပါက ပလပ္စတစ္စ ျပန္ဖံုးၿပီး ေကာက္ရိုး၊ ျမက္ေျခာက္မ်ား ကိုလည္း မူလ အတိုင္း ျပန္အုပ္ထားပါ။

3. (၆) ရက္ ေျမာက္ ေန႔မွစ၍ ညေနပိုင္း တိုင္းတြင္ မိႈပံု ေခၽြးခါျခင္းကို တစ္ေန႔ တစ္ႀကိမ္ လုပ္ေပးပါ။ ေခၽြးခါရာတြင္ ေခၽြးစက္မ်ား မိႈပံုေပၚသို႔ မက်ေရာက္ ေစရန္ ဂရုစိုက္၍ ခါေပး သင့္ပါသည္။ မိႈေပၚေပၚသို႔ က်ေရာက္ ပါက မိႈဥေလးမ်ား ပုပ္သြား တတ္ပါသည္။ ေခၽြခါၿပီးပါက ပလပ္စတစ္စ ျပန္ဖံုးၿပီး ေကာက္ရိုး ျမက္ေျခာက္ မ်ားျဖင့္ မူလ အတုိင္း ျပန္ဖံုးေပးပါ။

4. ေႏြရာသီတြင္ ရာသီဥတု အေျခ အေနကို ၾကည့္၍ မိႈပံု အပူခ်ိန္ ျမင့္လြန္းလွ်င္ ေခၽြးခါျခင္း (အပူခ်ိန္ ေလ်ာ့ေပးျခင္း) ကို မပ်က္ မကြက္ ျပဳလုပ္ေပ ရပါမည္။

မိႈဆြတ္ခူးျခင္း
1. စတင္စိုက္ပ်ိဳးသည့္ရက္မွ (၆-၇) ရက္တြင္ မိႈပံုတစ္ျပင္လံုးတြင္ အျဖဴေရာင္ အလံုးပံု မိႈသေႏၶခဲငယ္မ်ား စတင္ျမင္ရမည္။

2. ၎အျဖဴေရာင္ မိႈသေႏၶ ခဲငယ္မ်ား ဆက္လက္ ႀကီးထြား လာၾကကာ စတင္ ျမင္ခ်ိန္မွ (၄-၅) ရက္ အတြင္း မိႈငံုႀကီးမ်ား အျဖစ္ ေရာက္ရွိကာ စတင္ ခူးဆြတ္ ႏိုင္သည္။

3. မိႈ ဆြတ္ခူး ျခင္းကို နံနက္ ေစာေစာပို္င္း (သို႔) ညေန ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျပဳလုပ္ သင့္သည္။ ပထမဆံုး အႀကိမ္ ခူးဆြတ္ ၿပိးလွ်င္ မိႈးအားေဆး ဖ်န္းေပး ပါက ပိုေကာင္းသည္။ အစိုဓာတ္ကို ၾကည့္၍ လိုအပ္ပါက ေရကို ညင္ညင္ သာသာ ေလာင္းေပး သင့္သည္။

4. ၿပီးလွ်င္ အဖံုးကို ေသခ်ာ ျပန္အုပ္ ေပးပါ။ ေနာက္ ၃ ရက္မွ ၅ ရက္ အတြင္း ဒုတိယ အႀကိမ္ ထပ္မံ ဆြတ္ခူးႏိုင္သည္။

5. စတင္ စိုက္ပ်ိဳး ခ်ိန္မွ တစ္လ အထိ ခူးဆြတ္ ႏိုင္သည္။ တစ္လေက်ာ္ သြားပါက ဆက္မထား သင့္ေတာ့ပါ။

 ေနရာ ေဒသ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားႏွင့္ အဆင္ေျပေသာ နည္းလမ္း ျဖစ္ပါသည္။
စိုက္ပ်ိဳးေရး Facebook page မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္ (စိုက္ပ်ိဳးေရး)

 ဂ်ပ္စကၠဴ ေနရာတြင္ ေဗဒါကို အစားထိုး ႏိုင္ပါသည္ ဂ်ပ္စကၠဴ ေဗဒါ ေကာက္ရိုး တို႔သည္ မိႈအတြက္ support အမွ်င္ဓါတ္ အာဟာရဓါတ္ တို႔ကို ေပးပါသည္ လိုအပ္သလို အေျခ အေန အရ ေျပာင္းလဲ ေပးႏိုင္ ပါသည္ အေရးႀကီး သည္မွာ မိႈအတြက္ အာဟာရ အစိုဓါတ္ အပူခ်ိန္ အလင္းအေမွာင္ သန္႔ရွင္းမႈ ကိုက္ညီဖို႔ လိုပါသည္။

ခရမ္းစိုက္ပ်ဳိးနည္း

ခရမ္​းသီးစိုက္​ပ်ိဳးနည္​း

ျမန္မာအမည္ - ခရမ္းသီး
အဂၤလိပ္အမည္ - Egg plant or Brinijal


      ခရမ္းပင္သည္ ပူေႏြးေသာ ရာသီဥတုကို ႏွစ္သက္သည္။ ေတာင္ေပၚေဒသ ေအးေသာေနရာ မွအပ ျမန္မာနိုင္ငံတစ္ဝွမ္းလုံးတြင္ စိုက္ပ်ိဳးနိုင္ပါသည္။ ခရမ္းပင္စိုက္ပ်ိဳးရန္ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္မွာ ေအာက္တိုဘာ၊ နိုဝင္ဘာ ျဖစ္ပါသည္။


ေျမအမ်ိဳးအစားႏွင့္ ရာသီဥတု

ခရမ္းပင္အတြက္ ျဖစ္နိုင္သမၽွ ေနရာင္ရေသာေနရာကို ေရြးပါ။ သဲဆန္ေသာ ေျမမွ ႏုံးေျမေစး အထိ ေျမအမ်ိဳးအစားမ်ားမ်ားတြင္ ျဖစ္ထြန္းနိုင္ပါသည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ဇီဝပစၥည္း ႂကြယ္ဝသည့္ ေရႏႈတ္ေကာင္းေသာ ေျမမ်ားကို ပို၍ႏွစ္သက္ပါသည္။ အခ်ဥ္ဓါတ္ရွိေသာ ေျမအေျခအေနကို အသင့္အတင့္ ခံနိုင္ရည္ ရွိပါသည္။ ေျမအခ်ဥ္ငံဓါတ္ ၅.၅ မွ ၇.ဝ အၾကားတြင္ ျဖစ္ထြန္းၿပီး၊ ကယ္လ္စီယမ္ဓါတ္ လိုအပ္မႈ ရွိပါကလည္း ထုံးထည့္ေပးသင့္ပါသည္။

တစ္ဧကမ်ိဳးေစ့ႏႈန္း

တစ္ဧကအတြက္ မ်ိဳးေစ့ (၃ဝဝ) ဂရမ္ လိုအပ္ပါသည္။

ေျမဩဇာထည့္ျခင္း

ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ား စိုက္ပ်ိဳးျခင္းအတြက္ အေကာင္းဆုံးေျမဩဇာသည္ ႏြားေခ်း၊ ေျမေဆြး ႏွင့္ စီးပြားျဖစ္ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေသာ ဇီဝေျမဩဇာမ်ားကဲ့သို႔ သဘာဝဇီဝေျမဩဇာမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ဧကအတြက္ ႏြားေခ်း (၁ဝ)တန္မွ (၁၅)တန္အထိ လိုအပ္ပါသည္။ ဓါတု သို႔မဟုတ္ ဇီဝ ေျမဩဇာမ်ား အားလုံးကို ေျမခံအျဖစ္ ထည့္သြင္းေပးသင့္ပါသည္။

ေျမျပဳျပင္ျခင္း

ခရမ္းပင္ကို ေျပာင္းေရႊ႕စိုက္ပ်ိဳးရပါမည္။ (၃ဝ)ေပ * (၁ဝ)ေပ အရြယ္ပ်ိဳးခင္းေနရာကို ေကာင္းစြာ ေဆြးေျမ့ၿပီးေသာ ဇီဝပစၥည္းမ်ား အသုံးျပဳ၍ ျပင္ဆင္ေပးသင့္ပါသည္။ ပ်ိဳးခင္းတြင္ တန္းၾကားကို (၄)လက္မ ထားေပးသင့္ပါသည္။ ေသးႏုပ္ေသာ အပင္မ်ားႏွင့္ သန္စြမ္းမႈမရွိေသာ ပ်ိဳးပင္မ်ား ျဖစ္ေပၚျခင္းကို ေရွာင္ရွားရန္ အပင္ခြဲေပးျခင္းကို ျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါသည္။

စိုက္ပ်ိဳးျခင္း

ပ်ိဳးပင္မ်ား မူမွန္ရြက္ (၅)ရြက္ ရရွိသည့္အရြယ္တြင္ ညေနပိုင္း၌ စိုက္ခင္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ စိုက္ပ်ိဳးသင့္ ပါသည္။ ေျပာင္းေရႊ႕စိုက္ပ်ိဳးျခင္း မျပဳလုပ္မီ အပင္ကို ႀကံ့ခိုင္ျခင္း ျပဳလုပ္ေပးရပါသည္။ ေထာက္ခံထားေသာ အကြာအေဝးမွာ တန္းၾကား (၃)ေပမွ (၄)ေပႏွင့္ ပင္ၾကား (၂)ေပမွ (၃)ေပ ျဖစ္ ပါသည္။ အပူခ်ိန္ျမင့္မားလြန္းလၽွင္ သို႔မဟုတ္ အလင္းျပင္းအား မ်ားလြန္းလၽွင္ အစိုဓါတ္ ထိန္းေပး ရန္ႏွင့္ ေပါင္းပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္မႈကို ဟန႔္တားေပးရန္ ယာယီအရိပ္စင္ႏွင့္ ေကာက္ရိုးမ်ားျဖင့္ ေျမျပင္ကို ဖုံးအုပ္ေပးျခင္းတို႔ကို မျဖစ္မေန ျပဳလုပ္ေပးရပါသည္။

ျပဳစုမႈ အေလ့အထ

အသီးမ်ား ေျမႀကီးႏွင့္ လြတ္ေနေစရန္ အပင္ျမင့္ပ်ိဳးမ်ားကို စိုက္ပ်ိဳးပါ။

ေရသြင္းျခင္း

သီတင္းတစ္ပတ္လၽွင္ ေရ (၁)လက္မခန႔္ ခရမ္းပင္ကို ေရေပးပါ။ အပင္မ်ား စိုက္ပ်ိဳးၿပီးပါက အစိုဓါတ္ထိန္းေပးရန္ႏွင့္ ေပါင္းပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္မႈကို ဟန႔္တားေပးရန္ ေျမဖုံးပစၥည္းမ်ား ဖုံးအုပ္ ေပးျခင္းတစ္ႀကိမ္ ျပဳလုပ္ပါ။

ဖ်က္ပိုး

အပင္ညႇိုးျခင္း၊ သီးထိုးပိုးႏွင့္ ခရမ္းေလွးက်ိဳင္းတို႔သည္ ခရမ္းတြင္ အဓိကက်ေရာက္ေသာ ေရာဂါႏွင့္ အင္းဆက္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ အင္းဆက္ဖ်က္ပိုးမ်ားကို ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းရန္ ဒီစစ္ ပိုးသတ္ေဆးကို အသုံးျပဳပါ။

ရိတ္သိမ္းျခင္းႏွင့္အထြက္ႏႈန္း

အသုံးျပဳရန္ လုံေလာက္ေသာ အရြယ္ထိ ႀကီးလာလၽွင္ စတင္ခူးဆြတ္ပါ။ အသီးမ်ား ေခ်ာမြတ္မႈ မရႈံးဆုံးမီ ခူးဆြတ္ျခင္းကို ျပဳလုပ္ပါ။ အသီးမ်ား ညိဳလာလၽွင္၊ ရင့္လာလၽွင္ သင္သည္ အခ်ိန္ၾကာရွည္စြာ ေစာင့္ရပါမည္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ မ်ိဳးကူးစပ္သေႏၶတည္ၿပီး ရက္(၃ဝ)တြင္ ခရမ္းသီးကို ခူးဆြတ္နိုင္ပါသည္။ အသီးခူးျခင္းကို ပုံမွန္ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ အထြက္ေကာင္း ေစနိုင္ ပါသည္။ အထြက္ႏႈန္းမွာ တစ္ဧကလၽွင္ ပိႆာ (၅ဝဝဝ) မွ (၇ဝဝဝ) ဝန္းက်င္ ရွိပါသည္။ (တစ္ဧက လၽွင္ (၈ဝဝဝ) မွ (၁၁ဝဝဝ) ကီလိုဂရမ္)။

REF: myanmar.humanitarianinfo.org

ျမန္မာအမည္ - ခရမ္းသီး
အဂၤလိပ္အမည္ - Egg plant or Brinijal


      ခရမ္းပင္သည္ ပူေႏြးေသာ ရာသီဥတုကို ႏွစ္သက္သည္။ ေတာင္ေပၚေဒသ ေအးေသာေနရာ မွအပ ျမန္မာနိုင္ငံတစ္ဝွမ္းလုံးတြင္ စိုက္ပ်ိဳးနိုင္ပါသည္။ ခရမ္းပင္စိုက္ပ်ိဳးရန္ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္မွာ ေအာက္တိုဘာ၊ နိုဝင္ဘာ ျဖစ္ပါသည္။


ေျမအမ်ိဳးအစားႏွင့္ ရာသီဥတု

ခရမ္းပင္အတြက္ ျဖစ္နိုင္သမၽွ ေနရာင္ရေသာေနရာကို ေရြးပါ။ သဲဆန္ေသာ ေျမမွ ႏုံးေျမေစး အထိ ေျမအမ်ိဳးအစားမ်ားမ်ားတြင္ ျဖစ္ထြန္းနိုင္ပါသည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ဇီဝပစၥည္း ႂကြယ္ဝသည့္ ေရႏႈတ္ေကာင္းေသာ ေျမမ်ားကို ပို၍ႏွစ္သက္ပါသည္။ အခ်ဥ္ဓါတ္ရွိေသာ ေျမအေျခအေနကို အသင့္အတင့္ ခံနိုင္ရည္ ရွိပါသည္။ ေျမအခ်ဥ္ငံဓါတ္ ၅.၅ မွ ၇.ဝ အၾကားတြင္ ျဖစ္ထြန္းၿပီး၊ ကယ္လ္စီယမ္ဓါတ္ လိုအပ္မႈ ရွိပါကလည္း ထုံးထည့္ေပးသင့္ပါသည္။

တစ္ဧကမ်ိဳးေစ့ႏႈန္း

တစ္ဧကအတြက္ မ်ိဳးေစ့ (၃ဝဝ) ဂရမ္ လိုအပ္ပါသည္။

ေျမဩဇာထည့္ျခင္း

ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ား စိုက္ပ်ိဳးျခင္းအတြက္ အေကာင္းဆုံးေျမဩဇာသည္ ႏြားေခ်း၊ ေျမေဆြး ႏွင့္ စီးပြားျဖစ္ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေသာ ဇီဝေျမဩဇာမ်ားကဲ့သို႔ သဘာဝဇီဝေျမဩဇာမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ဧကအတြက္ ႏြားေခ်း (၁ဝ)တန္မွ (၁၅)တန္အထိ လိုအပ္ပါသည္။ ဓါတု သို႔မဟုတ္ ဇီဝ ေျမဩဇာမ်ား အားလုံးကို ေျမခံအျဖစ္ ထည့္သြင္းေပးသင့္ပါသည္။

ေျမျပဳျပင္ျခင္း

ခရမ္းပင္ကို ေျပာင္းေရႊ႕စိုက္ပ်ိဳးရပါမည္။ (၃ဝ)ေပ * (၁ဝ)ေပ အရြယ္ပ်ိဳးခင္းေနရာကို ေကာင္းစြာ ေဆြးေျမ့ၿပီးေသာ ဇီဝပစၥည္းမ်ား အသုံးျပဳ၍ ျပင္ဆင္ေပးသင့္ပါသည္။ ပ်ိဳးခင္းတြင္ တန္းၾကားကို (၄)လက္မ ထားေပးသင့္ပါသည္။ ေသးႏုပ္ေသာ အပင္မ်ားႏွင့္ သန္စြမ္းမႈမရွိေသာ ပ်ိဳးပင္မ်ား ျဖစ္ေပၚျခင္းကို ေရွာင္ရွားရန္ အပင္ခြဲေပးျခင္းကို ျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါသည္။

စိုက္ပ်ိဳးျခင္း

ပ်ိဳးပင္မ်ား မူမွန္ရြက္ (၅)ရြက္ ရရွိသည့္အရြယ္တြင္ ညေနပိုင္း၌ စိုက္ခင္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ စိုက္ပ်ိဳးသင့္ ပါသည္။ ေျပာင္းေရႊ႕စိုက္ပ်ိဳးျခင္း မျပဳလုပ္မီ အပင္ကို ႀကံ့ခိုင္ျခင္း ျပဳလုပ္ေပးရပါသည္။ ေထာက္ခံထားေသာ အကြာအေဝးမွာ တန္းၾကား (၃)ေပမွ (၄)ေပႏွင့္ ပင္ၾကား (၂)ေပမွ (၃)ေပ ျဖစ္ ပါသည္။ အပူခ်ိန္ျမင့္မားလြန္းလၽွင္ သို႔မဟုတ္ အလင္းျပင္းအား မ်ားလြန္းလၽွင္ အစိုဓါတ္ ထိန္းေပး ရန္ႏွင့္ ေပါင္းပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္မႈကို ဟန႔္တားေပးရန္ ယာယီအရိပ္စင္ႏွင့္ ေကာက္ရိုးမ်ားျဖင့္ ေျမျပင္ကို ဖုံးအုပ္ေပးျခင္းတို႔ကို မျဖစ္မေန ျပဳလုပ္ေပးရပါသည္။

ျပဳစုမႈ အေလ့အထ

အသီးမ်ား ေျမႀကီးႏွင့္ လြတ္ေနေစရန္ အပင္ျမင့္ပ်ိဳးမ်ားကို စိုက္ပ်ိဳးပါ။

ေရသြင္းျခင္း

သီတင္းတစ္ပတ္လၽွင္ ေရ (၁)လက္မခန႔္ ခရမ္းပင္ကို ေရေပးပါ။ အပင္မ်ား စိုက္ပ်ိဳးၿပီးပါက အစိုဓါတ္ထိန္းေပးရန္ႏွင့္ ေပါင္းပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္မႈကို ဟန႔္တားေပးရန္ ေျမဖုံးပစၥည္းမ်ား ဖုံးအုပ္ ေပးျခင္းတစ္ႀကိမ္ ျပဳလုပ္ပါ။

ဖ်က္ပိုး

အပင္ညႇိုးျခင္း၊ သီးထိုးပိုးႏွင့္ ခရမ္းေလွးက်ိဳင္းတို႔သည္ ခရမ္းတြင္ အဓိကက်ေရာက္ေသာ ေရာဂါႏွင့္ အင္းဆက္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ အင္းဆက္ဖ်က္ပိုးမ်ားကို ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းရန္ ဒီစစ္ ပိုးသတ္ေဆးကို အသုံးျပဳပါ။

ရိတ္သိမ္းျခင္းႏွင့္အထြက္ႏႈန္း

အသုံးျပဳရန္ လုံေလာက္ေသာ အရြယ္ထိ ႀကီးလာလၽွင္ စတင္ခူးဆြတ္ပါ။ အသီးမ်ား ေခ်ာမြတ္မႈ မရႈံးဆုံးမီ ခူးဆြတ္ျခင္းကို ျပဳလုပ္ပါ။ အသီးမ်ား ညိဳလာလၽွင္၊ ရင့္လာလၽွင္ သင္သည္ အခ်ိန္ၾကာရွည္စြာ ေစာင့္ရပါမည္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ မ်ိဳးကူးစပ္သေႏၶတည္ၿပီး ရက္(၃ဝ)တြင္ ခရမ္းသီးကို ခူးဆြတ္နိုင္ပါသည္။ အသီးခူးျခင္းကို ပုံမွန္ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ အထြက္ေကာင္း ေစနိုင္ ပါသည္။ အထြက္ႏႈန္းမွာ တစ္ဧကလၽွင္ ပိႆာ (၅ဝဝဝ) မွ (၇ဝဝဝ) ဝန္းက်င္ ရွိပါသည္။ (တစ္ဧက လၽွင္ (၈ဝဝဝ) မွ (၁၁ဝဝဝ) ကီလိုဂရမ္)။

REF: myanmar.humanitarianinfo.org